راه پرداخت؛ رسانه فناوری‌های مالی ایران

ارائه کد کیوآر مشترک برای پرداخت کرایه تاکسی‌ها؛ راه‌حلی که می‌توانست متولی دیگری داشته باشد

0

مدتی بود که وقتی سوار تاکسی‌ می‌شدیم، کیوآرکدهای آویزان از پشت صندلی یا نصب‌شده روی داشبورد تاکسی را می‌دیدیم که با هدف پرداخت راحت‌تر کرایه تاکسی و پایان دادن به بحث‌های همیشگی «پول خرد ندارم» از طریق کیف پول‌ها انجام شده بود. این اتفاق خوب بود و مسافر می‌توانست با شارژ کردن کیف پولش، با خیال راحت کرایه مسیرش را بپردازد اما وقتی مسافر با کیف پول شارژشده‌اش سوار تاکسی دیگری می­شد، دیگر خبری از کیوآر کد قبلی نبود و کیوآر کد جدیدی جایگزینش شده بود. دفعات بسیاری پیش آمده بود که مسافر در صورت نداشتن پول نقد یا پول خرد در کیفش، باید در هر مسیر، کیف پول جدیدی را نصب می‌کرد.

استارت‌آپ‌های بسیاری در این حوزه شروع به فعالیت کرده بودند و هربار زور هرکدامشان که بیشتر می‌رسید، جایگزین کیف پول قبلی در تاکسی‌ها می‌شد و این وسط مسافر نمی‌دانست به ساز کدام‌یک باید برقصد.

این روزها اما داستان طور دیگری شده و دیگر در تاکسی‌ها اصلا خبری از اسم‌های مختلف پرداختی نیست و کدهای کیوآر از داخل تاکسی‌ها برداشته شده است و قرار است شهرداری این پرداخت‌ها را در قالب ارائه یک کیوآر کد واحد و یکپارچه کردن کیوآرها، انجام دهد.

پیش‌تر رانندگان تاکسی، هرروز با یک بازاریاب مواجه بودند که قرار بوده کیوآرکد شرکت خود را در ماشین آنها نصب کند. همچنین کاربران باید چند اپلیکیشن را نصب می‌کردند تا بتوانند پرداخت را انجام دهند، اتفاقی که بیشتر باعث دلزدگی آن‌ها می‌شد و احتمالا ترجیح می‌دادند با پول خرد پرداخت خود را انجام دهند. پیشنهادی که قرار است این مسئله را حل کند، ارائه API باز و حضور شرکت‌های بزرگ مانند پی‌اس‌پی‌ها در این بازی است؛ شرکت‌هایی که دیگر مساله جذب کاربر را ندارند و اگر وارد شوند قواعد بازی را کاملاً تغییر می‌دهند.

سال گذشته در راه پرداخت پنلی با موضوع بررسی وضعیت پرداخت در تاکسی‌ها از طریق کد کیوآر، برگزار شد. باتوجه به اینکه کیوآر کدها و پرداخت از طریق آن یک شیوه پرداخت به‌روز و به‌صرفه است؛ اما بر اساس آماری که در این پنل عنوان شد پرداخت از این طریق در تاکسی‌ها در دو سال گذشته تنها یک تا یک‌ونیم درصد بوده و این یعنی صنعت، شکست خورده است.

در آن پنل، در رابطه با ادغام کیف پول‌های موجود در این حوزه و ارائه API باز، امیر علیپور رئیس مرکز کنترل و نظارت هوشمندسازی تاکسی‌رانی از طرحی با عنوان «کیوآر کد مشترک» گفت. به گفته علیپور وجود کیوآرهای مختلف در تاکسی علاوه بر نازیبایی فضای داخلی تاکسی، باعث ایجاد سردرگمی راننده و مسافر می‌شود و در ادامه توضیح داد: «راننده سردرگم است. راننده‌های سردرگم هرروز با یک ارائه‌دهنده جدید مواجه هستند. از سوی دیگر مسافر باید هرروز یک اپلیکیشن را نصب کند. مسافر می‌ماند با کیف پولی که شارژ کرده و اپلیکیشنی که می‌خواهد پرداخت کند اما حالا پای اپ دیگری در میان است.»

همچنین حسام مقصودلو مشاور سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران هم در آن پنل، درباره این کیوآرهای واحد گفته بود که اگر ایجاد شوند، می‌توان یک سری کارها را انجام داد؛ مانند ایجاد مرکز تماس و همچنین اگر این کار توسعه پیدا کند، در پرداخت خرد شهری و در بخش‌های مختلف نیز قابلیت پیاده‌سازی دارد.

حالا بعد از حدود یک سال شهرداری به گفته‌اش عمل کرده و با جمع‌آوری کیوآرکدهای قبلی و ارائه کیوآر کد واحد با کمک شبکه شاتوت بانک شهر، قصد ایجاد یکپارچگی را دارد. محمد فرجود مدیرعامل سازمان فناوری اطلاعات چندی‌پیش در خبری، از اجرای طرح بارکد مشترک در تاکسی‌ها باعنوان طرح «هم‌پذیرندگی پرداخت آنلاین» خبر داد که تفاهم‌نامه آن به امضا رسیده و روی ایستگاه‌های تاکسی میدان صنعت اجرایی شده است و به‌تدریج در ایستگاه‌های تاکسی بزرگ کشور نیز اجرا خواهد شد.

براساس اطلاعاتی که به‌دست آمده، در این طرح انحصاری وجود ندارد و تمامی اپلیکیشن‌هایی که پیشتر در این حوزه فعالیت داشتند می‌توانند با دریافت سرویس از شهرداری، به فعالیتشان ادامه دهند. گفته‌ها و شنیده‌ها حاکی از آن است که در حال حاضر دوازده اپلیکیشن آپ، تاپ، دیجی‌پی، ایزی‌پی، سیمرغ تجارت، کیپاد، همراه کارت، ریالو، سامان‌نت، گپ، سپهر و ایران‌کیش این سرویس را دریافت کرده‌اند و برخی از اینها به‌زودی در کافه بازار نسخه‌شان را ارائه و به کاربرانشان اطلاع خواهند داد. البته در میان این همکاری‌ها، نارضایتی‌هایی هم وجود دارد و هستند کسب‌وکارهایی که به یک سری دلایل، شاید چندان از اتفاق کنونی راضی نباشند و با شهرداری برای حضور در این طرح جدید، وارد فاز همکاری نشوند. شنیده‌ها حاکی از آن است که به‌زودی نشست خبری درخصوص ارائه این کیوآرکدهای واحد و اپلیکیشن‌هایی که قابلیت پرداخت با این کدها را دارند، برگزار می‌شود.

مقصودلو درباره فرایند جمع‌آوری بارکدهای قدیمی و نصب بارکدهای واحد توضیح می‌دهد: «این فرایند، اتفاق ناگهانی و شتاب‌زده‌ای نیست، بلکه یک پروسه سه‌ماهه است که یک ماه از شروع آن می‌گذرد. طبیعتا تا مدتی شامل یک دوره گذار است و شاید انتقاداتی به آن وارد باشد؛ اما نباید نسبت به کل پروژه قضاوت کرد.»

هرچند جمع شدن آنهمه کدی که از در و دیوار تاکسی‌ها آویزان شده بود که هربار دغدغه نصب اپلیکیشن جدید برای مسافر و راننده به همراه داشت، اتفاق خوبی است ولی نمی‌شد این اتفاق خوب توسط همان کسب‌وکارهایی که اپلیکیشن ارائه داده بودند، انجام می‌شد؟ به عبارتی این امکان وجود نداشت تا تصمیمی که شهرداری به آن رسیده و قصد عملیاتی کردنش را دارد، همان ابتدا و توسط همین کیف پول‌های پرداخت گرفته می‌شد و خودشان با همکاری یکدیگر، یک کیوآر کد واحد را ارائه می‌دادند؟

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.