راه پرداخت
راه پرداخت؛ رسانه فناوری‌های مالی ایران

سالی برای رسیدن به فرهنگ توافق

در روزهای آخر اسفند، وقتی زمین به ریشه‌های گیاهان برای تازه شدن فرجامی دوباره می‌دهد، فرصتی فراهم است برای مرور چهارفصلی که پشت سر نهاده‌ایم. به این بهانه که وقت خانه‌تکانی است؛ به این بهانه که چه کردیم و چه باید کرد و به این امید که راهِ درستِ رسیدن تا بهاری دیگر را بهتر بشناسیم. پس حسابمان را تراز می‌کنیم و کتابمان را برای گشایشی دوباره می‌بندیم.

صنعت بانکداری نیز، این روزها در تکاپوی اسفند پر تب‌وتاب خویش است. افزایش درخواست انجام تراکنش از سمت مشتریان خدمات مالی و بانکی از یک‌سو و از سویی دیگر، فشار سنگین عملیات حسابداری پایان سال، بانک‌ها را با چالشی دیگر روبرو می‌سازد؛ هرچند، سالیانی است که فتح قله‌ی اسفند، اتفاقی خجسته، اما تکراری است؛ چراکه صنعت بانکداری، با بهره‌مندی از ابزارها و راهکارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات، توانسته است بنیانی استوار برای کسب‌وکار خود فراهم آورد.

فناوری اطلاعات، نه‌تنها بساط کاغذهای کاهی دفاتر روزنامه و اندیکاتور را برچیده و جستجو میان رقم‌های یکان و صدگان و هزارگان برای یافتن مغایرت را به راهی کوتاه‌تر و چابک‌تر ختم نموده، بلکه کانال‌های جدیدی را نیز همچون خودپرداز و اینترنت و تلفن همراه برای استفاده از خدمات مالی در اختیار کاربران قرار داده و دیگر بانکداری بدون فناوری امکان‌پذیر نیست. حال که شعبه‌ها به اتحاد رسیده‌اند و کلان فرسنگ‌ها تنها با فشردن دکمه‌ای پیموده می‌شوند، زمان آن است که به‌موازات گسترش حوزه همپوشانی فناوری و کسب‌وکار بانکی، لزوم توجه هر چه بیشتر به کیفیت این تعامل نیز در دستور کار قرار گیرد.

بدین منظور، بانک‌ها باید از اثربخشی و کارایی خود در به‌کارگیری ابزارهای فناوری اطمینان حاصل نمایند. درواقع، در آوردگاه نفس‌گیر کسب سود از طریق خلق ارزش برای مشتریان خدمات مالی، بانک‌هایی برنده‌ی بازی خواهند بود که بتوانند اسب سرکش فناوری را با صرف نیرویی کمتر رام ساخته و در مقایسه با سایر رقبای خود از ابزاری واحد استفاده‌ای برتر داشته باشند. بهره‌مندی از دانش «مدیریت خدمات فناوری اطلاعات»، این امکان را برای سازمان‌ها، علی‌الخصوص نهادهای مالی فراهم خواهد آورد تا با رویکردی پیش-نگرانه، چالش‌ها و ریسک‌های محتمل پیرامون استفاده از ظرفیت‌های زیرساختی خود را شناسایی نموده و برای مواجهه با آن تدبیری مناسب بیندیشند. در این رویکرد، به‌واسطه‌ی شناسایی ارزش مورد انتظار مشتریان و تلاش برای افزایش قابلیت مدیریت و تکرارپذیری فرایندهای خلق آن و همچنین ارتقای قابلیت اندازه‌گیری کیفیت خدمات، درک سازمان از میزان انطباق خدمت ارائه‌شده با انتظارات مشتریان تسهیل می‌گردد. بر این اساس، تغییر تمرکز بانک‌ها از محصول به خدمت، در عین کاهش هزینه‌های بهره‌برداری از زیرساخت فناوری، منجر به افزایش رضایت مشتریان نهایی خواهد شد. بی‌شک، چنین نگرشی به محیط کسب‌وکار است که شرط اساسی برای موفقیت در زیست‌بوم رقابتی به شمار می‌آید.

سال آینده نیز با تمام چالش‌های محتملش، همچون گذشتگان خود به پایان خواهد رسید؛ اما بالندگی و رشد، جز با تلاش میسر نیست. امید است این سال، فارغ از هر نتیجه‌ای که در انتظار مذاکرات است، سالی باشد برای رسیدن به فرهنگ توافق! فرهنگی که در آن، شناختن انتظارات مشتریان و طرح‌ریزی فرآیندهایی اطمینان‌بخش برای تحقق آن، نخستین مسئله‌ی مدیران باشد.

روح‌الله فاطمی؛ معاون خدمت شرکت توسن

منبع: ماهنامه بانکداری الکترونیکی عصر ارتباط؛ شماره ۱۷ و ۱۸

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.