امنیت (Security) بانک‌تک (BankTech)

رکود اقتصادی بعدی شاید در راه باشد / نظر بانکداران، مدیرعاملان و متخصصان فناوری در این‌باره چیست؟

وقتی که رکود اقتصادی بعدی بدون استثنا همه را تحت تاثیر عواقب وخیم خود قرار دهد، اوضاع تا چه اندازه بد خواهد بود؟ این یکی از سوالاتی بود که در حاشیه کنفرانس Brainstorm Finance مجله فورچون، از مدیران عامل، بانکداران و مدیران اجرایی فناوری پرسیده شد. این کنفرانس در اواسط ماه ژوئن و در مونتاک نیویورک برگزار شد و این پرسش مطرح‌شده واکنش‌های مختلفی را در پی داشت که از خروج بی‌دغدغه از هر گونه نگرانی اقتصادی تا ترس از یک فروپاشی فاجعه‌بار را شامل می‌شد.

همزمان با این که اقتصاد ایالات متحده رشد ۱۰ ساله خود را جشن می‌گیرد، این پرسش مدام برای مردم پیش می‌آید که این رونق اقتصادی چه زمانی به پایان خواهد رسید. باید توجه کنیم که این رشد ۱۰ ساله، طولانی‌ترین دوره توسعه در تاریخ آمریکا محسوب می‌شود. نشانه‌های اخیر یک رکود بالقوه نیز منجر به افزایش دلهره و نگرانی سرمایه‌گذاران شده است. یکی از این نشانه‌ها این است که به گزارش وزارت بازرگانی ایالات متحده، تولید ملی کالا و خدمات در سه ماه گذشته به ۲/۱ درصد رسیده است، در حالی که در سه‌ماهه ابتدایی سال، این میزان ۳/۱ درصد بود.

چندین نفر از مدیرعاملان حاضر در برنامه، مشکلات تجاری جهانی را به عنوان عاملی تاثیرگذار در وقوع یک سقوط اقتصادی بالقوه و احتمالی می‌دانند. «حکمت ارسک»، مدیر عامل وسترن یونیون عقیده دارد محیط سیاسی حمایت‌گرایانه که در مناقشات تجاری تحت دولت دونالد ترامپ آشکار شده، برای کسب و کار بد است.

او می‌گوید: «زمانی که کالاها در حرکت و پویا باشند، مشاغل ایجاد می‌شوند و زمانی هم که پول در حرکت باشد، مشاغل ایجاد می‌شوند» و در ادامه توضیح می‌دهد که سیاست‌هایی که مشوق چنین پویایی و تحرکی باشند، بدون شک مانع از وقوع رکود می‌شوند.

گرگ بکر مدیر عامل بانک سیلیکون ولی نیز مانند ارسک، مشکلات تجاری و کاهش همزمان در رشد جهانی را به عنوان عوامل زمینه‌ساز یک رکود احتمالی بیان کرد. او رکود بعدی را بیشتر به عنوان «یک زخم تحمیل‌شده» توصیف کرد.

بکر می‌گوید که رکود بعدی با درک قبلی خواهد بود و از آن‌جا که بیشتر مردم از یک رکود اقتصادی می‌ترسند، هزینه کردن را متوقف خواهند کرد و در نهایت رکودی که از آن می‌ترسیدند را خودشان به وجود می‌آورند.

در این برنامه، احتمال وقوع یک رکود به وضوح در ذهن مردم نقش بسته بود. لیزا مارکزی، رئیس بخش توسعه شرکت امریکن اکسپرس می‌گوید: «ما همه در مورد این رکود صحبت می‌کنیم».

با وجود زمزمه‌های پشت پرده، مارکزی هنوز خوش‌بین است که شرکت‌ها و دولت‌ها به جای استراتژی‌های منفعلانه، در فکر استراتژی‌های فعال و پیش‌کنشگرانه‌ای هستند تا برای مدیریت در طول یک رکود و افت اقتصادی، آن‌ها را اتخاذ کنند.»

مارکزی می‌گوید: «من فکر می‌کنم که ما به واسطه پشت سر گذاشتن اتفاقات سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، به دنیای هوشمندتری تبدیل شدیم.» یعنی زمانی که آخرین رکود اقتصادی بزرگ اتفاق افتاد که از آن بحران به عنوان بدترین رکود اقتصادی از زمان رکود بزرگ (رکود گسترده جهانی در سال ۱۹۲۹) یاد می‌شود که به دلیل بحران مسکن در آن سالها به وقوع پیوست.

هریت تالوار، رئیس بخش بانکداری خرد در گلدمن ساکس نیز موافق این قضیه است که این بار، وال استریت نسبت به تقریبا یک دهه پیش، یعنی زمانی که بانک‌ها برای نجات از فروپاشی، محتاج صدها میلیارد دلار بانک مرکزی بودند، آمادگی بهتری خواهد داشت. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم که صنعت بانکداری امروزه سرمایه بیشتری نسبت به گذشته دارد و از موقعیت بهتری برخوردار است.»

ماری ویک، مدیر کل برنامه بلاکچین آی‌بی‌ام تاکید کرد که چطور فناوری‌های جدید توسعه‌یافته می‌توانند با یک رکود مواجه شوند. او می‌گوید: «ما اکنون مجهز به هوش مصنوعی و بلاکچین و سایر مکانیزم‌ها هستیم که به ما کمک می‌کنند تا نوسانات را با سرعت بیشتری تشخیص دهیم و واکنش‌های عملی به آن نشان دهیم.» او اضافه کرد که چنین فناوری‌هایی می‌توانند به تشخیص و پیشگیری برخی اثرات رکود روی بازار کمک کنند.

اما چشم‌انداز همه از آینده تا این اندازه امیدوارکننده و خوشبینانه نبود. به نظر می‌رسد که پاتریک برن، مدیرعامل وب‎سایت خرده‌فروشی آنلاین اوراستاک، دید چندان مساعدی نسبت به سال‌های پیش رو ندارد. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم که اتفاق بدی خواهد افتاد. صادقانه بگویم که من فکر می‌کنم رکود سال ۲۰۰۸ فقط حکم پیش‌غذا را دارد و اتفاق‌های اصلی و بعدی در راه‌اند.»

برن که یکی از طرفداران قدیمی ارزهای رمزنگاری‌شده است، انتظار خود از چیزی که بر سر اقتصاد خواهد آمد را با پلی مقایسه کرد که تعداد وسایل نقلیه روی آن بیش از حد شده است. برن می‌گوید: «این شرایط شبیه این است که به من بگویند پلی وجود دارد که برای مقاومت در برابر عبور همزمان ۲۰ ماشین طراحی شده است و حالا ۱۰۰ ماشین در حال عبور از آن هستند. این پل چه زمانی خواهد شکست؟ چه زمانی فرو می‌پاشد؟ جواب واقعی سوال شما این است.»

برن این‌طور ادامه می‌دهد که: «من به نوعی شوکه شده‌ام که چطور تا به حال دوام آورده‌ایم. فکر می‌کنم که ما مشکلات بسیار عمیقی در سطح ساختاری و زیربنایی در اقتصاد خود داریم که در آینده پدیدار خواهند شد.»

منبع: Fortune

درباره نویسنده

نگار علیی

دیدگاهتان را بنویسید

/* ]]> */