رسانه کسبوکار و فناوری Fast Company در گزارشی با استناد به یافتههای گزارش Cash Poor 2026 نوشته است که بحران نقدینگی دیگر به اقشار کمدرآمد محدود نیست و حتی بخشی از افراد با درآمد سالانه بیش از ۱۰۰ هزار دلار را نیز دربر گرفته است. این گزارش، که از سوی یکی از شناختهشدهترین رسانههای حوزه نوآوری، فناوری و آینده کسبوکار منتشر شده، تصویری از تغییر الگوی آسیبپذیری مالی ارائه میدهد؛ تغییری که میتواند برای بانکها، فینتکها، شرکتهای اعتباردهی و فعالان صنعت پرداخت نیز پیامدهای مهمی داشته باشد. در ادامه، متن کامل گزارش این رسانه را مشاهده میکنید؛ در متن گزارش Cash Poor اصطلاحی است برای افرادی که با وجود داشتن درآمد، پول نقد یا پسانداز کافی برای مواجهه با هزینههای ناگهانی ندارند. ما در راه پرداخت این گروه را «افراد دچار کمبود نقدینگی» مینامیم.
کمبود نقدینگی دیگر فقط مشکل کمدرآمدها نیست
برای سالها، زندگی از حقوق تا حقوق، عمدتاً مشکلی مربوط به افراد کمدرآمد تلقی میشد. اما دادههای جدید نشان میدهد با ادامه افزایش هزینههای زندگی، بیثباتی مالی به طبقه متوسط نیز سرایت کرده است، زیرا هزینهها همچنان سریعتر از توانایی آمریکاییها برای پسانداز رشد میکند.
بر اساس گزارش Cash Poor 2026، نزدیک به نیمی از جمعیت آمریکا (۴۴ درصد) خود را دچار کمبود نقدینگی میدانند و کمتر از ۲۰۰ دلار در حساب پسانداز خود دارند. دو سوم آنها نیز میگویند وضعیت مالیشان بدتر از چیزی است که انتظار داشتند. همچنین نسبت افرادی که توان پرداخت یک هزینه ناگهانی را ندارند، از زمان انتشار نخستین گزارش در سال ۲۰۲۳، نزدیک به ۱۷ درصد افزایش یافته است.
یافتههای این گزارش تصویری از اقتصادی ارائه میدهد که در آن میلیونها نفر کار میکنند، سرمایهگذاری میکنند و برای هزینههای خود برنامه دارند، اما همچنان برای حفظ ثبات مالی تقلا میکنند. فشاری که زمانی موقتی به نظر میرسید، اکنون برای خانوارهایی با سطوح مختلف درآمد، به واقعیتی دائمی تبدیل شده است.
هزینههای روزمره همچنان در حال افزایش است
بحران قدرت خرید در آمریکا یکشبه به وجود نیامده و درگیریهای خاورمیانه نیز بر شدت آن افزوده است. سالها تورم، نرخهای بهره بالا، افزایش هزینه مسکن، درمان گران و رشد کند دستمزدها، بهتدریج انعطاف مالی خانوارها را از بین برده است.
اگرچه تورم نسبت به اوج دوران همهگیری کاهش یافته، اما قیمت کالاها و خدمات ضروری مانند مواد غذایی، قبوض آب، برق و گاز، بنزین، حملونقل و بیمه همچنان بسیار بالاتر از چند سال قبل است. برای بسیاری از خانوارها، حقوق دیگر مانند گذشته کفاف هزینههای زندگی را نمیدهد.
این گزارش نشان میدهد مواد غذایی رایجترین هزینه برنامهریزیشده در میان افراد دچار کمبود نقدینگی است و پس از آن بنزین، اقساط وام مسکن و اجاره قرار دارد. این هزینههای ثابت، بخش بزرگی از درآمد خانوار را میبلعد و فرصت چندانی برای تشکیل پسانداز اضطراری باقی نمیگذارد. در نتیجه، حتی یک اتفاق کوچک هم میتواند تعادل مالی خانواده را بر هم بزند.
یک خانواده که از حقوق تا حقوق زندگی میکند، به طور متوسط سالانه ۱۴۵۷ دلار صرف هزینههای ناگهانی میکند. هزینههای درمان، قبوض آب، برق و گاز و تعمیر خودرو از رایجترین موارد اضطراری مالی هستند.
چهره جدید مشکلات مالی
یکی از مهمترین یافتههای گزارش، تغییر چشمگیر چهره افرادی است که با مشکلات مالی روبهرو هستند. امروز از هر پنج آمریکایی دچار کمبود نقدینگی، یک نفر بیش از ۷۵ هزار دلار در سال درآمد دارد. بسیاری از آنها شاغلان تماموقت، والدین، مراقبان یا بازنشستگانی هستند که همزمان با افزایش هزینهها، زیر بار بدهی و تعهدات مالی قرار دارند و عملاً فرصتی برای پسانداز پیدا نمیکنند. زمانی که نخستین گزارش در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، از هر ۱۰ نفر یک نفر بیش از ۱۰۰ هزار دلار درآمد سالانه داشت. این نسبت تا سال ۲۰۲۵ به یک نفر از هر هفت نفر با درآمد بیش از ۷۵ هزار دلار رسید.
این گزارش همچنین نشان میدهد ۴۱ درصد از افراد دچار کمبود نقدینگی شغل تماموقت دارند و نزدیک به نیمی از آنها برای جبران هزینههای زندگی، شغل دوم یا درآمد جانبی دارند. این روند نشان میدهد که در اقتصاد آمریکا، داشتن شغل دیگر به تنهایی تضمینکننده ثبات مالی نیست.
دادهها همچنین نشان میدهد مسئولیت مراقبت از اعضای خانواده و مشکلات سلامت، فشار مالی را تشدید میکند. نزدیک به یکپنجم این افراد از یکی از نزدیکان خود مراقبت میکنند و بیش از یکسوم نیز با یک بیماری مزمن، محدودیت جسمی یا معلولیت زندگی میکنند.
برای این خانوارها، پسانداز کردن معمولاً در اولویت بعد از تأمین هزینههای روزمره قرار میگیرد.
آمریکاییهای جوان بیشتر عقب میمانند
این گزارش همچنین از افزایش بیثباتی مالی در میان آمریکاییهای جوانتر خبر میدهد. برای نخستین بار از آغاز این مطالعه در سال ۲۰۲۳، نسل زد سهم بیشتری از افراد دچار کمبود نقدینگی را نسبت به بیبیبومرها تشکیل میدهد، در حالی که نسل هزاره همچنان بزرگترین گروه را در این میان تشکیل داده است.
بسیاری از جوانان در دورهای وارد بزرگسالی شدهاند که با بدهی وام دانشجویی، اجارههای سرسامآور و یکی از دشوارترین بازارهای مسکن تاریخ آمریکا همراه بوده است. در چنین شرایطی، ایجاد ثروت یا حتی تشکیل یک پسانداز اضطراری برای نسلی که از پیش با هزینههای بالای زندگی روبهرو بوده، روزبهروز دشوارتر شده است.
همزمان، بسیاری از آنها حتی در دسترسی به خدمات مالی سنتی نیز با مشکل روبهرو هستند. نزدیک به چهار نفر از هر ۱۰ نفر از پاسخدهندگان نسل زد و نسل هزاره گفتهاند بانک درخواست افتتاح حساب جاری آنها را رد کرده است؛ موضوعی که دسترسی آنها به خدمات مالی ارزانتر را در شرایط اضطراری محدود میکند.
هزینه سنگین دسترسی به پول نقد اضطراری
با افزایش فشار مالی، بسیاری از آمریکاییها برای پر کردن فاصله میان دو حقوق، به وامهای کوتاهمدت روی آوردهاند. اما هزینه این وامها معمولاً باعث میشود بدهی نهایی از مبلغ اولیه بیشتر شود.
این گزارش نشان میدهد کارتهای اعتباری پرریسک (Subprime) همچنان گرانترین و پرکاربردترین ابزار استقراض هستند و سالانه ۱۷.۴ میلیارد دلار کارمزد و هزینه مالی ایجاد میکنند. وامهای روزپرداخت نیز سالانه ۶.۶۴ میلیارد دلار هزینه به آمریکاییها تحمیل میکنند و پلتفرمهای وامدهی همتابههمتا (P2P) نیز ۹۲۵ میلیون دلار هزینه استقراض برای مصرفکنندگان ایجاد میکنند.
بسیاری از مردم برای تأمین هزینهها به دوستان و خانواده متوسل میشوند، برخی پرداخت قبوض را به تعویق میاندازند و برخی دیگر از خرید نیازهای ضروری صرفنظر میکنند. یافتههای گزارش نشان میدهد کسانی که کمترین پشتوانه مالی را دارند، معمولاً بیشترین هزینه را برای عبور از بحرانهای مالی میپردازند.
هشداری برای اقتصاد
یافتههای گزارش Cash Poor 2026 از شکلگیری شکافهای عمیقتر در اقتصاد آمریکا خبر میدهد.
وقتی نزدیک به نیمی از مردم پسانداز اضطراری قابلتوجهی ندارند، خانوارها توان تحمل شوکهای مالی را از دست میدهند. مصرفکنندگان هزینههای اختیاری را کاهش میدهند، خریدهای بزرگ را به تعویق میاندازند و برای مدیریت زندگی روزمره بیش از گذشته به بدهی وابسته میشوند.
بحران قدرت خرید دیگر فقط گریبان کمدرآمدترین اقشار را نگرفته است. این بحران اکنون کارگران، خانوادهها و طبقه متوسط آمریکا را نیز دربر گرفته است؛ کسانی که تنها یک هزینه ناگهانی با گرفتار شدن در مشکلات مالی فاصله دارند.
پرسش اصلی این است که پیش از آنکه خانوارهای بیشتری به جمع افراد دچار کمبود نقدینگی بپیوندند، آیا راهحلهای نوآورانهای که کمترین هزینه را برای مصرفکنندگان دارند، خواهند توانست به طور گسترده پذیرفته شوند؟
منبع: فست کمپانی
