دو کلمه حرف حساب

رمزنگاری نمونه آزمایشگاهی به دست کیمیاگران ایرانی

ما در ایران پژوهشگر کم نداریم. هر طرفی را نگاه کنید، عده‌ای را می‌بینید که بدون هیچ ادعایی مشغول پژوهش هستند و نمونه آزمایشگاهی ارائه می‌دهند. این‌ها بدون اینکه طلب پول کنند، به صورت دلی مرتبه علمی ایران را افزایش می‌دهند.

گرچه محققان عزیز ما خیلی اهل مادیات نیستند، اما برای بعضی از آنها که از نظر فکری به ما شبیه‌تر هستند، آزمایشگاه و پژوهشگاه می‌سازیم و زحمات شبانه‌روزی‌شان را به سمتی که می‌خواهیم، هدایت می‌کنیم. بنده‌های خدا به جز دستکش و روپوش سفید، اینترنت پرسرعت، مقداری نان و خرما، سرویس بهداشتی، کمی مهربانی و احترام چیزی نمی‌خواهند.

اخیراً عده‌ای از آنها که اصرار داشتند نامشان فاش شود، دو ماده شیمیایی را با هم مخلوط کردند و پس از افزودن کاتالیزورهای رمزنگاری‌شده، یک ترکیب جدید تحت عنوان نمونه آزمایشگاهی به دست آوردند. به جراید بگویید در این مورد از آنها پرس‌وجو نکنند چون فرمول این ماده ایرانی را تحت هیچ شرایطی اعلام نمی‌کنیم.

افتخارآفرینی به دست کیمیاگران ایرانی هر روز در یک قالب خود را نشان می‌دهد. روزی دختری نوجوان در زیرزمین خانه‌اش انرژی هسته‌ای غنی‌سازی می‌کند و روزی دیگر دانشمندان ما هنرمندانه رمزنگاری می‌کنند.

از دستاوردهای این نمونه آزمایشگاهی می‌توان به مواردی همچون دورزدن تحریم‌ها، بی‌نیازی به نیم‌کره غربی کره زمین، حمل‌ونقل هوشمند،‌ گاوداری نوین و به تعویق انداختن نظر ما در مورد بسیاری از مسائل اشاره کرد.

آن دسته از افرادی که این‌طرف و آن‌طرف می‌نشینند و می‌گویند این نمونه آزمایشگاهی از جاهای دیگر کپی شده و می‌خواهند با این یاوه‌گویی‌ها، کار پژوهشگران ما را زیر سؤال ببرند، بهتر است ساکت شوند و با دم شیر بازی نکنند. کسی نباید زحمت هم‌وطنش را خوار کند.

امید است با سم‌زدایی فضای کشور تا حد ممکن، پژوهشگران مورد علاقه ما با ادامه روند خستگی‌ناپذیرشان، تپه‌های موفقیت را یکی پس از دیگری بپیمایند و افراد دهاتی و بدتیپ راجع‌به نمونه‌های آزمایشگی هرگز صحبتی نکنند.

درباره نویسنده

آرش ترابی

آرش ترابی فعال حوزه رسانه و دانش‌آموخته رشته مدیریت تکنولوژی از دانشگاه علوم و تحقیقات است. او از تابستان 96 با راه پرداخت همکاری می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

/* ]]> */