ماهنامه عصر تراکنش / موزه‌داری و بانکداری رابطه نزدیکی با هم دارند. خیلی روشن نیست که بانکدارها به موزه‌داری علاقه‌مند می‌شوند یا موزه‌داران به بانکداری. منتها این رابطه در همه جهان قابل ردیابی است و بانکدارها علاقه خاصی به موزه‌ها و گالری‌ها دارند. حتی نقل قولی از ابراهیم گلستان درباره مهدی سمیعی رئیس کل بانک مرکزی ایران در دوران قبل از انقلاب وجود دارد که او کارهای نقاشان برجسته مانند هوشنگ پزشک نیا و سهراب سپهری و بهمن محصص را برای هدیه به بانکداران بزرگ جهان می‌فرستاد و سبب فروش کارهایشان می‌شد.
در بین بانک‌های ایرانی بانک ملی اخیراً موزه بزرگی افتتاح کرد. در کنار موزه پول، موزه سکه و موزه‌های بانک‌های سپه و پاسارگاد تا چند وقت دیگر شاهد رشد و بالا رفتن موزه جدیدی خواهیم بود که بانک مرکزی در نزدیکی ساختمان نیلی معروف خیابان میرداماد می‌سازد. پیش از این بانک مرکزی خزانه جواهرات ملی داشت. گنجینه خزانه جواهرات ملی مجموعه‌ای از گران‌بهاترین جواهرات جهان است که طی قرون و اعصار بدین صورت فراهم آمده است.
در وب‌سایت بانک مرکزی درباره این گنجینه نوشته شده است: «در مورد این مجموعه نفیس سخن بسیار می‌توان گفت، اما به یک پرسش نمی‌توان پاسخ قطعی داد: بهای این مجموعه چقدر است؟ هیچ‌کس پاسخ این سؤال را نمی‌داند، زیرا در این مجموعه گوهرهایی است که در جهان نظیر ندارد. در پاسخ به این سؤال فقط می‌توان گفت: مجموعه جواهرات ملی ایران ازلحاظ هنری، تاریخی و منحصربه‌فرد بودن در شرایطی است که حتی زبده‌ترین کارشناسان و ارزیابان جهان هم نتوانسته‌اند ارزش واقعی یا تقریبی آن را محاسبه کنند.»
عکاس: علی بیات
یک پاسخ
چه قدر مسخره و مزخرف نوشتید این متن رو