اقتصاد کالیفرنیا هم‌اندازه بریتانیاست؛ هفت ایالت نزدیک به نیمی از تولید آمریکا را می‌سازند

اگر ایالت‌های آمریکا کشورهایی مستقل بودند، چهار ایالت کالیفرنیا، تگزاس، نیویورک و فلوریدا در مقیاس بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان قرار می‌گرفتند. بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۵، اقتصاد ۴٬۲۵ تریلیون دلاری کالیفرنیا با بریتانیا، تگزاس با روسیه، نیویورک با کانادا و فلوریدا با استرالیا مقایسه شده است. پشت این شباهت‌های عددی، نکته مهم‌تری قرار دارد: فقط هفت ایالت نزدیک به نیمی از تولید ناخالص داخلی ۳۰٬۸ تریلیون دلاری آمریکا را ایجاد می‌کنند؛ نشانه‌ای از تمرکز جغرافیایی قدرت اقتصادی در بزرگ‌ترین اقتصاد جهان.

اینفوگرافیک اقتصاد ایالت‌های آمریکا و کشورهای هم‌اندازه آنها تولید ناخالص داخلی اسمی هر ایالت در سال ۲۰۲۵ را با نزدیک‌ترین اقتصاد ملی مقایسه می‌کند. داده‌های ایالت‌ها از اداره تحلیل اقتصادی آمریکا و ارقام کشورها از پایگاه چشم‌انداز اقتصادی جهان صندوق بین‌المللی پول گرفته شده‌اند.

تولید ناخالص داخلی اسمی آمریکا در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۰ هزار و ۷۶۲ میلیارد دلار بوده است. کالیفرنیا، تگزاس و نیویورک به‌ترتیب با اقتصادهایی به ارزش ۴.۲۵، ۲٬۹۰ و ۲٬۴۷ تریلیون دلار، بزرگ‌ترین اقتصادهای ایالتی این کشور بوده‌اند.

چهار ایالت در مقیاس قدرت‌های اقتصادی جهان

کالیفرنیا با تولید ناخالص داخلی ۴ هزار و ۲۵۱ میلیارد دلاری به‌تنهایی ۱۳.۸ درصد اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهد. اینفوگرافیک، اقتصاد این ایالت را از نظر اندازه اسمی با بریتانیا مقایسه کرده است.

فناوری، سرگرمی، تولید، کشاورزی، تجارت خارجی و بازار بزرگ مصرف از پایه‌های اقتصاد کالیفرنیا هستند. اندازه این اقتصاد به‌اندازه‌ای است که اگر کالیفرنیا کشوری مستقل بود، در جمع پنج اقتصاد بزرگ جهان قرار می‌گرفت.

تگزاس با اقتصاد ۲ هزار و ۹۰۴ میلیارد دلاری در رتبه دوم ایالت‌ها قرار دارد و در این مقایسه نزدیک‌ترین همتای آن روسیه است. انرژی یکی از پایه‌های مشترک دو اقتصاد است؛ هرچند اقتصاد تگزاس در حوزه‌هایی مانند فناوری، تولید صنعتی، خدمات و تجارت نیز فعالیت گسترده‌ای دارد.

نیویورک با تولید ناخالص داخلی ۲ هزار و ۴۶۸ میلیارد دلاری با کانادا و فلوریدا با اقتصاد یک‌هزار و ۸۳۵ میلیارد دلاری با استرالیا مقایسه شده‌اند. هر چهار ایالت نخست، در صورت استقلال، اقتصادی در مقیاس اعضای بزرگ گروه ۲۰ داشتند.

هفت ایالت نزدیک به نیمی از اقتصاد آمریکا را در اختیار دارند

چهار ایالت نخست در مجموع ۱۱.۵ تریلیون دلار تولید اقتصادی دارند؛ معادل حدود ۳۷.۲ درصد اقتصاد آمریکا. با اضافه‌شدن ایلینوی، پنسیلوانیا و اوهایو، مجموع تولید هفت ایالت نخست به حدود ۱۴٬۷ تریلیون دلار می‌رسد؛ نزدیک به ۴۷.۷ درصد کل اقتصاد کشور.

این تمرکز تنها نتیجه جمعیت بیشتر نیست. استقرار مراکز فناوری در کالیفرنیا، صنایع انرژی در تگزاس، خدمات مالی در نیویورک، گردشگری و مهاجرت جمعیت به فلوریدا و شبکه‌های صنعتی و حمل‌ونقل در ایالت‌های غرب میانه، جغرافیای تولید آمریکا را شکل داده‌اند.

ایلینوی با اقتصاد ۱٬۲ تریلیون دلاری تقریباً هم‌اندازه عربستان سعودی است. پنسیلوانیا با سوئیس و اوهایو با لهستان مقایسه شده‌اند. پس از آنها چند ایالت با اقتصادهایی بین ۸۰۰ تا ۹۳۰ میلیارد دلار، در محدوده اقتصاد تایوان قرار می‌گیرند.

اقتصاد چند ایالت آمریکا به تایوان نزدیک است

اقتصاد ایالت‌های جورجیا، واشنگتن، کارولینای شمالی، نیوجرسی و ماساچوست در محدوده ۸۲۰ تا ۹۲۵ میلیارد دلار قرار دارد و همگی در اینفوگرافیک با تایوان مقایسه شده‌اند.

تکرار یک کشور برای چند ایالت نشان می‌دهد این تطبیق یک رتبه‌بندی یک‌به‌یک نیست. هدف، پیداکردن یک کشور با اندازه اقتصادی تقریباً مشابه برای هر ایالت است؛ بنابراین ممکن است چند ایالت به یک اقتصاد ملی نزدیک باشند.

ویرجینیا و میشیگان نیز با اقتصادهایی به ارزش ۷۹۸ و ۷۳۰ میلیارد دلار با بلژیک مقایسه شده‌اند. با حرکت به سمت ایالت‌های کوچک‌تر، همتایان اقتصادی از اقتصادهای صنعتی اروپایی به کشورهای کوچک‌تر یا اقتصادهای نوظهور تغییر می‌کنند.

اقتصاد کنتیکت تقریباً هم‌اندازه ایران است

یکی از مقایسه‌های قابل توجه برای مخاطب ایرانی، تطبیق اقتصاد کنتیکت با ایران است. تولید ناخالص داخلی اسمی کنتیکت در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۷۶ میلیارد دلار اعلام شده و نزدیک‌ترین اقتصاد ملی به آن در داده‌های مورد استفاده، ایران بوده است.

این مقایسه به معنای یکسان‌بودن ساختار، جمعیت، منابع، بازار یا سطح توسعه دو اقتصاد نیست. کنتیکت حدود ۳٬۷ میلیون نفر جمعیت دارد، درحالی‌که جمعیت ایران از ۹۰ میلیون نفر عبور کرده است. بنابراین، نزدیکی تولید ناخالص داخلی کل در کنار تفاوت شدید جمعیت، از فاصله بزرگ تولید سرانه حکایت دارد.

از سوی دیگر، اندازه دلاری اقتصاد ایران به نرخ تبدیل ریال به دلار حساس است. کاهش ارزش پول ملی می‌تواند تولید ناخالص داخلی اسمی ایران را به دلار کوچک‌تر نشان دهد، بدون اینکه حجم واقعی تولید داخلی دقیقاً به همان نسبت کاهش یافته باشد.

شباهت عددی، برابری اقتصادی نیست

تولید ناخالص داخلی فقط ارزش کالاها و خدمات نهایی تولیدشده در یک دوره را اندازه می‌گیرد. برابری GDP یک ایالت و کشور به معنای برابری درآمد شهروندان، قدرت خرید، ثروت، بودجه عمومی، بازار مصرف یا توان سیاسی آنها نیست.

کشورها مسئول سیاست پولی، دفاع، روابط خارجی، تجارت و بخش بزرگی از نظام مالی و رفاهی خود هستند؛ درحالی‌که ایالت‌های آمریکا در یک بازار ملی، نظام پولی واحد و چارچوب مالی فدرال فعالیت می‌کنند. شرکت‌های مستقر در یک ایالت نیز ممکن است در سراسر آمریکا و جهان درآمد داشته باشند.

بااین‌حال، این مقایسه مقیاس تمرکز اقتصادی آمریکا را ملموس می‌کند. قدرت اقتصاد این کشور فقط در عدد ملی ۳۰٬۸ تریلیون دلاری خلاصه نمی‌شود؛ چند قطب ایالتی آن نیز به‌تنهایی در اندازه اقتصادهای مهم جهان تولید دارند.