کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در جلسه استماع روز سهشنبه خود در مجلس نمایندگان خبر چندانی نداشت و میتوان گفت همین موضوع نیز با واقعیت عملکرد او همخوان بود. تحولات اصلی این روزهای فدرال رزرو به کارگروههای اصلاحی مربوط میشود که وارش برای اصلاح بانک مرکزی آمریکا تشکیل داده است؛ موضوعی که برخلاف اهمیتش، توجه شایستهای از رسانهها دریافت نکرده است.
فدرال رزرو اواخر هفته گذشته، اسامی مدیران پنج هیئتی را اعلام کرد که وارش تشکیل داده است؛ هر یک از این هیئتها مأموریت مشخصی در حوزه اصلاحات دارند. فهرست اعضا مملو از چهرههای برجسته است. مروین کینگ، رئیس پیشین بانک انگلستان و یکی از موفقترین بانکداران مرکزی دوران خود، یکی از سه مدیر مشترک هیئت بررسی ارتباطات فدرال رزرو است.
گرگ منکیو، استاد دانشگاه هاروارد که در دولت جورج دبلیو بوش ریاست شورای مشاوران اقتصادی را بر عهده داشت، نیز یکی از سه عضو هیئتی است که نحوه درک و واکنش فدرال رزرو به تورم را بررسی میکند.
انتخاب چهرههای سرشناس نشان میدهد بحثی جدی درباره آینده فدرال رزرو در راه است
نکته مهم این است که وارش به بخش خصوصی نیز روی آورده است. داگ مکمیلون، مدیرعامل پیشین والمارت، پذیرفته است در هیئت بررسی کیفیت دادههای اقتصادی عضویت داشته باشد. مکمیلون یکی از بزرگترین شرکتهای جهان را اداره کرده است؛ شرکتی که به دادههای لحظهای درباره خرید مصرفکنندگان، زنجیره تأمین، قیمتها و بازار کار متکی است. شاید او بتواند به فدرال رزرو کمک کند تا وابستگی کمتری به دادههای دولتی داشته باشد؛ دادههایی که بیشتر به آینه عقب خودرو شباهت دارند و گذشته را نشان میدهند.
مارک اندریسن، سرمایهگذار خطرپذیر، و آشا شارما، مدیر مایکروسافت، نیز در هیئت بهرهوری و بازار کار حضور خواهند داشت. بدون تردید آنها درباره این پرسش حیاتی دیدگاههایی خواهند داشت که آیا جهش بهرهوری ناشی از هوش مصنوعی واقعاً در حال شکلگیری است یا خیر.
انتخاب اعضای این هیئتها نشاندهنده توانایی وارش در جذب چهرههای صاحبنام و برجسته است. بااینحال، ترکیب اعضا نشان میدهد رئیس فدرال رزرو بهدنبال تشکیل گروهی نیست که صرفاً دیدگاههای او را تأیید کند. این مسئله بهویژه درباره هیئتی که مأمور بررسی ترازنامه متورم فدرال رزرو است، اهمیت دارد.
بر کسی پوشیده نیست که وارش خواهان کاهش دامنه حضور فدرال رزرو در اقتصاد است. بااینحال، سه کارشناسی که او برای هدایت این هیئت برگزیده، نشان میدهند که میخواهد درباره مزایا و معایب چنین اقدامی بحثی جدی و واقعی دربگیرد.
راگورام راجان، رئیس پیشین بانک مرکزی هند و استاد دانشگاه شیکاگو، پیشتر درباره چالشهای عملی کوچککردن ترازنامه بانکهای مرکزی نوشته است. جرمی استاین و کارن داینان، هر دو استاد دانشگاه هاروارد، ارزیابی مثبتتری از سیاست ترازنامه بزرگ فدرال رزرو ارائه کردهاند. هر سه نفر دیدگاههایی دقیق، چندلایه و بهدور از سادهسازی وارد این بحث خواهند کرد.
به ما گفته شده است که از هر کارگروه خواسته خواهد شد گزارشی مختصر برای وارش تهیه کند. این گزارشها بهصورت عمومی منتشر خواهند شد و مبنایی برای بحثهای عمومی قرار خواهند گرفت. به نظر میرسد رئیس جدید فدرال رزرو دریافته است که برای ماندگارشدن اصلاحاتش، باید طیف متنوعی از مخاطبان در داخل و خارج بانک مرکزی را متقاعد کند. این هیئتها راهی برای ایجاد اعتبار و رسیدن به چیزی نزدیک به اجماع هستند.
جامعه بانکداران مرکزی هنوز بحران اعتباری را که از آغاز قرن جاری فدرال رزرو را تکان داده است، بهدرستی نپذیرفته است. مشکل اصلی دونالد ترامپ نیست؛ هرچند حملات او به سیاست پولی میتواند نتیجهای معکوس و زیانبار داشته باشد.
مشکل این است که رأیدهندگان میبینند فدرال رزرو پس از همهگیری، شدیدترین جهش تورمی در ۴۰ سال گذشته را پیشبینی نکرد و هنوز نیز نتوانسته است ثبات قیمتها را بازگرداند.
وارش نیز مانند همه رؤسای فدرال رزرو بر اساس میزان موفقیتش در انجام وظیفه بنیادی این نهاد، یعنی بازگرداندن و حفظ ثبات قیمتها، قضاوت خواهد شد. بااینحال، کارگروههای او بهترین فرصتی هستند که فدرال رزرو طی سالهای اخیر برای اطمیناندادن به افکار عمومی در اختیار داشته است؛ فرصتی برای نشاندادن اینکه این نهاد از اشتباهات خود درس میگیرد.
