محمد مظاهری، مدیرعامل شرکت توسنتکنو، معتقد است صنعت پرداخت ایران پس از پشت سر گذاشتن دو دهه شکلگیری و توسعه، وارد دورهای پرچالش شده است؛ دورهای که در آن مدل درآمدی، هزینههای عملیاتی و فناوریهای پرداخت همزمان در حال تغییرند و ادامه مسیر با الگوهای گذشته دیگر پاسخگو نیست.
به گفته او، زیرساخت پرداخت ایران در دهه ۸۰ درون بانکها شکل گرفت و در دهه ۹۰ با ایجاد مدل کسبوکار مستقل، تنظیمگری تخصصی و توسعه شبکه شاپرک به مقیاس رسید. بااینحال، دهه جاری را باید دوره بازنگری در ساختار صنعت دانست؛ زیرا فشار هزینهها، تغییر رفتار کاربران، ظهور پرداختهای اعتباری و ورود فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، صورتهای مالی شرکتهای پرداخت را تحتتأثیر قرار دادهاند.
مظاهری یکی از مسائل اصلی را فاصله میان فناوری امروز و مدل عملیاتی شرکتها میداند. دستگاهها هوشمندتر و متصلتر شدهاند و داده بیشتری تولید میکنند، اما عملیات نگهداری و پشتیبانی همچنان در بسیاری از موارد به شکل میدانی انجام میشود. هوشمندسازی عملیات و مدیریت از راه دور تجهیزات میتواند هزینه عملیاتی شرکتهای پرداخت را کاهش دهد و تصمیمگیری درباره تخصیص منابع را هدفمندتر کند.
از نگاه او، این تحول فقط به کاهش هزینه محدود نمیشود. دستگاههای هوشمند پرداخت میتوانند به سکویی برای عرضه خدمات فینتکی و برنامههای کاربردی کسبوکار تبدیل شوند. توسنتکنو نیز در همین مسیر پلتفرم «تکاستور» را برای اتصال اکوسیستم فینتک و برنامههای کسبوکاری به تجهیزات هوشمند توسعه داده است.
مالی تعبیهشده یکی از مهمترین فرصتهای این گذار است. مظاهری تأکید میکند که این مفهوم در بستر تجارت معنا پیدا میکند؛ یعنی شرکت پرداخت بهجای ارائه یک خدمت تکمحصولی، بتواند ابزارهایی مانند پرداخت اعتباری و تأمین سرمایه در گردش را در نقطه فروش عرضه کند. تحقق این مدل نیز بیش از هر چیز به مشارکت شرکتهای پرداخت، فینتکها و ارائهدهندگان خدمات مالی وابسته است.
هوش مصنوعی ضلع دیگر این تغییر است. توسنتکنو استفاده از آن را از تحلیل کیفیت گفتوگو، رضایت مشتری و مراکز تماس آغاز کرده و اکنون بهدنبال توسعه کاربردهای آن در لایه شناخت مشتری و فروش است. به باور مظاهری، ظهور عاملهای هوشمند و نیروی کار دیجیتال میتواند فراتر از یک ابزار جدید، ساختار سازمانی و مدل کسبوکار صنعت را بازطراحی کند.
