کامران خوشی؛ بنیانگذار زورق؛ هفتهنامه شنبه / چند سالی است که به مدد جوانانی جسور و سرمایهگذاران امروزی کسبوکارهای مجازی در حال رشد و توسعه است؛ آنهم در روزگاری که به دلایل مختلف روشهای سنتی اشتغالزایی ناکارآمد و در خوشبینانهترین حالت ناکافی است؛ اما متأسفانه در بدنه مدیریتی به همین اندازه مدیران جسور و نواندیش وجود ندارند، بنابراین برای کنترل فضای کسبوکارهای مجازی از روشهای کند، ناکارآمد و فسادزای گذشته استفاده میکنند.
به بهانه حمایت از کاربران هرروز مجوزی و نمادی ساخته میشود. نفس وجود نمادهای اعتماد زا بسیار سازنده است، اما اشکال اینجاست که این نمادها اولاً اجباری است و ثانیاً در ساختاری اعطا میشود که کمترین اطلاع از دنیای وب و تکنولوژی را دارند.
درواقع بهجای آنکه نمادها اختیاری باشد و اطلاعرسانی به کاربران برای این نمادها افزایش یابد تا صاحبان کسبوکار اتوماتیک اقدام به دریافت کنند، هرروز مجوز اجباری جدیدی ابداع میشود که کاربران اساساً آشنایی با آن ندارند؛ یعنی علت وجود آن یا خطر نبود آن را نمیدانند و متأسفانه ابزار فیلترینگ هم بهصورت اهرمی یکطرفه برای قبولاندن آن مورداستفاده قرار میگیرد.
دستگاههای دولتی هم بهجای آنکه در این وانفسای اقتصادی و ایجاد اشتغال با کارآفرینان مانند سوپراستارها رفتار کند، دائماً جانب ایجاد و ابداع مجوزها را میگیرد. پیشنهاد این است که در وهله اول مجوز اجباری نباشد و اگر این امر با موانع قانونی مواجه میشود، حداقل صدور آن را به مجموعههای مرتبط واگذار کنند.
