پایگاه خبری راه پرداخت دارای مجوز به شماره ۷۴۵۷۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بخشی از «شبکه عصر تراکنش» است. راه پرداخت فعالیت خود را از دوم اردیبهشتماه ۱۳۹۰ شروع کرده و اکنون پرمخاطبترین رسانه ایران در زمینه فناوریهای مالی، بانکداری و پرداخت و استارتآپهای فینتک است.
سیاستهای برق، سقف رشد زیرساخت دیجیتال را تعیین میکند
مجتبی ابدالی، مدیر ارشد طراحی و ساخت مراکز داده فناپ زیرساخت میگوید کمبود برق پایدار و نگاه غیردادهمحور، مانع اصلی توسعه دیتاسنترها و هوشمندسازی صنایع ایران است
مجتبی ابدالی، مدیر ارشد طراحی و ساخت مراکز داده فناپ زیرساخت، میگوید که کمبود برق پایدار و نگاه غیردادهمحور مانع اصلی توسعه دیتاسنترها و هوشمندسازی صنایع ایران است. به گفته او، در حالی که زیرساختهای ارتباطی و پردازشی در بسیاری از صنایع قابل پیادهسازی است و حتی محدودیت انرژی با راهکارهایی مثل نیروگاه اختصاصی قابل مدیریت است، نبود مدل حکمرانی دادهمحور باعث میشود فناوریهای نوین صرفاً به «تزئین سازمان» تبدیل شوند و ظرفیت واقعی هوشمندسازی و رشد اقتصاد دیجیتال کشور محقق نشود.
نگاه سیاستگذار به برق، نگاه «تأمین اجتماعی» است
مجتبی ابدالی، مدیر ارشد طراحی و ساخت مراکز داده فناپ زیرساخت، در پاسخ به این پرسش که «در شرایطی که یک دیتاسنتر مدرن بدون دهها مگاوات برق اساساً معنا ندارد، آیا میتوان گفت سیاستهای فعلی برق عملاً سقف رشد زیرساخت دیجیتال کشور را تعیین میکند؟» گفت: «بله، با صراحت میتوانیم بگوییم که در وضعیت کنونی ، سیاستهای برق کشور بهطور مستقیم سقف رشد زیرساخت دیجیتال و دیتاسنتری را تعیین میکنند. دیتاسنترهای مدرن، بویژه در حوزههای پردازش ابری و هوش مصنوعی، نیازمند برق پایدار، با کیفیت و در مقیاس دهها مگاوات هستند.»
او ادامه داد: «در حالی که سیاستگذاری برق در ایران بطور عمده با اولویت مصارف خانگی و صنایع سنتی انجام میشود، دیتاسنتر هنوز بهعنوان یک صنعت راهبردی با نیازهای خاص شناخته نشده است. نبود قراردادهای پایدار تأمین برق، قطعهای برنامهریزیشده و عدم تضمین کیفیت توان باعث میشود عملاً توسعه دیتاسنترهایTier III وTier IV بدون نیروگاه اختصاصی امکانپذیر نباشد.
در نتیجه، تا زمانی که نگاه سیاستگذار به برق، نگاه «تأمین اجتماعی» باشد و نه «توانمندسازی اقتصاد دیجیتال»، رشد زیرساخت دیجیتال از سقف برق فراتر نخواهد رفت.»
کمبود برق، فناوری را صرف تزئین کرده است
مجتبی ابدالی، در خصوص موانع هوشمندسازی صنایع ایران گفت: «اگر بخواهیم واقعبینانه پاسخ بدهیم، بزرگترین مانع هوشمندسازی صنایع ایران نه زیرساخت ارتباطی است، نه پردازشی و نه حتی انرژی؛ بلکه آمادگی و آگاهی و البته مدل حکمرانی و تصمیمسازی است. اگر بخواهم مصداقی بگویم برخی صنایع در بهترین حالت سیستم اطلاعاتی دارند اما این سیستم یکپارچه نیست بلکه مجموعه پراکندهای از دادهها است. اگر بخواهم مصداقی بگویم برخی صنایع در بهترین حالت سیستم اطلاعاتی دارند اما این سیستم یکپارچه نیست بلکه مجموعه پراکندهای از دادهها است. در بسیاری از صنایع، سنسور نصب شده، داده تولید میشود و حتی داشبورد هم وجود دارد، اما تصمیمها همچنان شهودی و سلسلهمراتبی گرفته میشوند. مالکیت داده مشخص نیست، ارتباط روشنی بین داده و شاخص کلیدی عملکرد مدیران وجود ندارد و شفافیت داده گاهی تهدید تلقی میشود نه فرصت.
او اضافه کرد: «زیرساخت ارتباطی و پردازشی در اغلب صنایع قابل پیادهسازی است و حتی محدودیت انرژی نیز در صورت وجود اراده، با راهکارهایی مثل نیروگاه اختصاصی قابل مدیریت است. اما تا زمانی که تصمیمسازی دادهمحور نشود، فناوری بطور صرف به تزئین سازمان تبدیل میشود.»
مدیر ارشد طراحی و ساخت مراکز داده فناپزیرساخت، در خصوص سهم زیرساخت دیجیتال از مصرف برق صنایع گفت: «بهطور میانگین، سهم زیرساخت دیجیتال از مصرف کل برق یک صنعت هوشمند نسبتاً محدود است. در اغلب صنایع انرژیبر مانند فولاد، معدن، سیمان یا نفت و گاز، بیش از ۹۰درصد مصرف برق مربوط به فرایندهای فیزیکی، ماشینآلات و تجهیزات سنگین است.بطور مشخص درباره دیتاسنترها، اگرچه آمار دقیقی از میزان برق مصرفی آنها در کشور وجود ندارد اما برپایه میزان برآورد از آمارهای رسمی دیتاسنترها میتوانیم به عدد ۱۰۰تا ۱۵۰مگاوات برسیم که در مقایسه با حجم برق تولیدی کشور که ۸۵هزار مگاوات است، رقم درخور توجهی نیست، این موضوع نشان میدهد، در سیاستهای کلی، توسعه زیرساخت دیجیتال سهم چندانی نداشته است.»