پایگاه خبری راه پرداخت دارای مجوز به شماره ۷۴۵۷۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بخشی از «شبکه عصر تراکنش» است. راه پرداخت فعالیت خود را از دوم اردیبهشتماه ۱۳۹۰ شروع کرده و اکنون پرمخاطبترین رسانه ایران در زمینه فناوریهای مالی، بانکداری و پرداخت و استارتآپهای فینتک است.
فناوری در سایه
اقتصاد دیجیتال روی صفحات وب برندها، و اپلیکیشنها دیده میشود؛ ولی اصل ماجرا در لایهای است که دیده نمیشود. اما چرا؟
وقتی یک اپ بانکی باز نمیشود، یک پرداخت انجام نمیگیرد یا یک پیامک تأیید به دست کاربر نمیرسد، مشکل معمولاً از اپلیکیشن نیست، اختلال اغلب در لایهای عمیقتر اتفاق میافتد؛ جایی که کمتر دیده میشود و کمتر دربارهاش صحبت میشود، جایی به نام زیرساخت دیجیتال.
اقتصاد دیجیتال ایران، بیش از آنکه روی ایدهها و طراحیهای زیبا و رنگارنگ ایستاده باشد، روی شبکهای از دیتاسنترها، اتصال اینترنت، سرویسهای پایه و تصمیمهای زیرساختی بنا شده است؛ لایهای که اگر بلرزد، تمام ویترین دیجیتال فرو میریزد.
زیرساخت؛ جایی که اقتصاد واقعی اتفاق میافتد
زیرساخت دیجیتال فقط اینترنت یا سرور نیست. مجموعهای از اجزای بههمپیوسته است که امکان «عملیشدن» اقتصاد دیجیتال را فراهم میکند.
دیتاسنترها محل زندگی دادهها هستند، کلاد هزینه ورود کسبوکارها را کاهش میدهد، شبکه ارتباطی جریان تبادل را برقرار میکند و سرویسهای پایهای مثل پیامک، احراز هویت و APIها اعتماد را میسازند.
در این لایه، تصمیمها بیشتر فنی و مدیریتیاند تا بازاری. کاربر آن را نمیبیند، اما هر کنش دیجیتال از آن عبور میکند. به همین دلیل است که زیرساخت خوب، زیرساختی است که کسی متوجه وجودش نشود؛ و زیرساخت بد، همان چیزی است که همه دربارهاش حرف میزنند.
چرا زیرساختها دیده نمیشوند؟
اقتصاد دیجیتال عادت کرده روی خروجی تمرکز کند، نه پایه. برند، تجربه کاربری و رشد عددی دیده میشوند، اما زیرساخت فقط زمانی به تیتر تبدیل میشود که از کار بیفتد.
دیتاسنترها برند ندارند، کلاد ظاهر ندارد و شبکه تجربه کاربری نمیسازد. آنها فقط «کار میکنند»؛ و دقیقاً به همین دلیل نادیده گرفته میشوند.
در حالی که همین لایه نامرئی است که تعیین میکند یک استارتاپ چقدر سریع رشد کند، یک فینتک چقدر قابل اعتماد باشد و یک پلتفرم چقدر تابآوری داشته باشد.
در ایران، زیرساخت دیجیتال همزمان حیاتی و ناپایدار است. بسیاری از کسبوکارها وابستگی پنهان به زیرساختهایی دارند که خارج از کنترل مستقیم آنهاست؛ از مسیرهای ارتباطی گرفته تا سرویسهای پایهای.
نبود یک استراتژی شفاف و ملی برای دیتاسنتر، ناپایداری اتصال، محدودیتهای انرژی و حساسیت بالای سرویسهای مالی به اختلال، باعث شده هر اختلال زیرساختی، اثر زنجیرهای روی اقتصاد دیجیتال بگذارد.
زیرساخت دیجیتال فقط ابزار نیست؛ منبع قدرت است. کسی که زیرساخت را کنترل میکند، سرعت رشد، هزینه ورود، و حتی شکل نوآوری را تعیین میکند. به همین دلیل است که در جهان، کلاد و دیتاسنتر به مسئلهای راهبردی تبدیل شدهاند و در ایران، نبود نگاه راهبردی به این لایه، به یکی از گلوگاههای توسعه دیجیتال بدل شده است.
اقتصاد دیجیتال ایران اگر قرار است پایدار، قابل اعتماد و مقیاسپذیر باشد، ناچار است از ویترین فاصله بگیرد و به فونداسیون نگاه کند. چون آینده دیجیتال، نه روی صفحه نمایش، بلکه زیر آن ساخته میشود.
کارخانه نوآوری راهکار برای دومین سال متوالی رویداد زیرساخت دیجیتال ایران را روز سهشنبه ۱۶ دیماه ۱۴۰۴ در سالن هزار نفره ضرغام تهران برگزار میکند. این رویداد با حضور مدیران و فعالان فناوری اطلاعات، بانکداری دیجیتال، ارتباطات، فینتک و خدمات ابری، بستری برای هماندیشی درباره آینده زیرساخت، امنیت و پایداری فناوری در کشور فراهم میکند.
علاقهمندان برای مطالعه درباره رویداد زیرساخت دیجیتال میتوانند به وبسایت دبیرخانه این رویداد مراجعه کنند و در صورت تمایل به حضور در این رویداد از طریق ایوند ثبت نام کنند.