راه پرداخت
راه پرداخت؛ رسانه فناوری‌های مالی ایران

درباره انواری در گفت‌وگو با مرتضی مقدسیان، پیشکسوت صنعت پرداخت / مدرسه‌ای با دانشجویان پیشرو

مرتضی مقدسیان معتقد است دکتر انواری توانست با ارائه سه رشته آنالیز سیستم، تحقیق در عملیات و برنامه‌ریزی، نیاز ۵ تا ۱۰ سال آینده جامعه را تأمین کند

ماهنامه عصر تراکنش / مرتضی مقدسیان با اشاره به اینکه سال‌های نزدیک به انقلاب ایده‌های دکتر انواری در ایران تازگی داشت، می‌گوید: «می‌توان گفت حدود ۲۵ درصد از استادان مدرسه عالی کامپیوتر خارجی بودند و دوره‌های زبان انگلیسی هم در مدرسه برگزار می‌شد. او با اکثر تظاهراتی که دانشجویان برگزار می‌کردند هم همسو بود و کمتر مخالفتی با آنها داشت. بعدها ترجیحش این بود که از ایران برود. زمانی هم که به ایران می‌آمد شرایط را برای اجرای طرح‌هایش مناسب نمی‌دید و دانشجویان سابق او هم نتوانستند رضایتش را برای ماندن جلب کنند. حتی گفتند اسم و راهنمایی شما باشد و اجرا با ما، اما نپذیرفت.»

مقدسیان تأثیر ایجاد مدرسه عالی کامپیوتر و نتیجه آن را با یک اصطلاح رایج بین دانشجویان این مدرسه توضیح می‌دهد: «اصطلاحی بین دانشجویان دانشکده کامپیوتر جا افتاد مبنی بر اینکه انقلاب را اول خدا و بعد دانشجویان مدرسه عالی کامپیوتر نگه داشتند. این اصطلاح را به‌عنوان لطیفه می‌گفتیم و دلیل آن هم فعالیت دانشجویان این مدرسه در ابعاد گوناگون سیاسی، اجتماعی، فناوری و… بود. می‌توان گفت ۹۰ درصد دانشجویان مدرسه عالی کامپیوتر فعالیت سیاسی، اقتصادی و ایدئولوژیکی داشتند. از سوی دیگر دکتر انواری هم سختگیری زیادی در این مورد نداشت و فعالیت‌ها را سرکوب نمی‌کرد. علاوه بر آن دانشجویان این دانشکده از نظر فنی و علمی هم پیشرو بودند. عده‌ای از آنها مشغول به کار بودند و عده‌ای هم درس می‌دادند.»

او در پاسخ به این سؤال که آیا تأسیس مدرسه عالی کامپیوتر را می‌توان سرآغاز ورود فناوری به ایران دانست یا خیر، می‌گوید: «فناوری قبل از تأسیس این مدرسه به کشور وارد شده و دانشگاه صنعتی شریف و تهران در این زمینه فعالیت خود را آغاز کرده بودند. دکتر انواری توانست با ارائه سه رشته آنالیز سیستم، تحقیق در عملیات و برنامه‌ریزی، نیاز ۵ تا ۱۰ سال آینده جامعه را تأمین کند و باید بگویم افراد موفقی را تربیت کرد. شاید بعضی از دانشجویانی که آن زمان فارغ‌التحصیل می‌شدند، کار مناسبی پیدا نمی‌کردند، ولی کافی بود مدتی صبر کنند تا کار خوبی برای آنها پیدا شود یا خودشان کاری را راه بیندازند.»

 

کامپیوتر، رشته درخوری در اوایل دهه ۵۰ نبود

او در ادامه می‌گوید: «سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۲ عمدتاً از رشته‌های فیزیک و ریاضی وارد رشته کامپیوتر می‌شدند و به عبارتی کامپیوتر، رشته درخوری در اوایل دهه ۵۰ نبود. تنها کاربردی که از کامپیوتر در ذهن مردم وجود داشت، وسیله‌ای برای محاسبه حقوق و دستمزدها بود.»

مقدسیان با اشاره به این موضوع که فناوری و موجی که ایجاد شده بود، پس از تأسیس مدرسه کامپیوتر و چند سال پس از آن متوقف شد، توضیح می‌دهد: «البته این مساله در همه حوزه‌ها دیده می‌شود، به‌طور مثال در صنعت خودرو، ماشین‌های خودران برقی تا ۱۰ سال دیگر حدود ۸۰ درصد از جامعه آمریکا را دربر می‌گیرند. متاسفانه ما در این زمینه هم عقب مانده‌ایم. هرچند در بعضی از صنایع نظامی قوی هستیم که آن هم احساس می‌کنم به اندازه لیاقت‌مان ظاهر نشده‌ایم. ما به‌دلیل اینکه با دنیا ارتباطی نداریم، باید هر چیزی را تقریباً از صفر شروع کنیم و گران هم بخریم. اما دیگران بر دوش فناوری دیگران می‌ایستند.»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.