اعتبار چگونه وارد تصمیم خرید شد؟

اعتبار چگونه وارد تصمیم خرید شد؟

محمد لطیفی، تحلیلگر رشد کسب‌وکار و رفتار مشتری
۵ دقیقه مدت مطالعه

محمد لطیفی، تحلیلگر رشد کسب‌وکار و رفتار مشتری / مشتری محصول را انتخاب کرده، قیمت را دیده و به مرحله پرداخت رسیده است. تا همین‌جا، بخش بزرگی از مسیر بازاریابی طی شده؛ اما خرید هنوز قطعی نیست. ممکن است مسئله مشتری دیگر انتخاب کالا نباشد، بلکه هماهنگ کردن هزینه آن با زمان دریافت درآمد باشد.

در این نقطه، اعتبار وارد تصمیم خرید می‌شود. امکان پرداخت در چند مرحله می‌تواند خرید را قابل انجام کند، زمان آن را جلو بیندازد یا انتخاب مشتری را میان فروشندگان تغییر دهد. برای همین، خدمات اعتباری را باید هم از زاویه تامین مالی دید و هم از زاویه رفتار مشتری.

تصویرسازی ارتباط خرید اعتباری با تصمیم مشتری و تعهدات بازپرداخت اقساط

گزارش سال ۱۴۰۴ ازکی نمونه مشخصی دارد. طبق صفحه ۴۵، ۵۴ درصد خریدهای بیمه در این پلتفرم اقساطی بوده است؛ ۳۲ درصد با پیش‌پرداخت و ۲۲ درصد بدون پیش‌پرداخت. سهم پرداخت نقدی ۴۶ درصد بوده است. این داده نشان می‌دهد روش پرداخت در بخش بزرگی از خریدهای ازکی حضور داشته، اما سهم کل بازار بیمه یا میزان فروش ایجادشده به کمک اعتبار را مشخص نمی‌کند.

بخوانید:  گزارش سال ۱۴۰۴ ازکی

در گزارش سال ۱۴۰۴ دیجی‌کالا نیز، صفحه ۱۱۰ از رشد ۲۲۱ درصدی مجموع خرید اعتباری و رشد ۱۲۴ درصدی مشتریان خرید اعتباری نسبت به سال قبل خبر می‌دهد. تفاوت رشد این دو شاخص، پرسش‌های تازه‌ای ایجاد می‌کند: مشتریان بیشتر خرید کرده‌اند، مبلغ خریدشان بالاتر رفته یا ترکیب کالاها تغییر کرده است؟ اعداد کلی، سهم هر عامل را جدا نمی‌کنند.

بخوانید: گزارش سال ۱۴۰۴ دیجی‌کالا

در سطح صنعت نیز باید تعریف شاخص‌ها را دقیق خواند. گزارش «صنعت BNPL» تکراسا اینسایت، از مجموعه گزارش‌های فین‌تک ایران ۱۴۰۴، در صفحه ۱۶ حجم اعتبار مصرف‌شده در سال ۱۴۰۳ را ۷۵ هزار میلیارد تومان و تعداد تراکنش‌ها را ۴۰ میلیون برآورد کرده است. این عدد، تعداد مشتریان یکتا نیست. گزارش در روش محاسبه نیز توضیح می‌دهد که پیش‌پرداخت نقدی ۲۵ درصدی در محاسبه حجم لحاظ شده است؛ بنابراین نباید کل این رقم را معادل منابع وام‌داده‌شده گرفت.

این تفاوت‌های تعریفی برای تحلیل رشد ضروری‌اند. اعتبار تاییدشده، اعتبار تخصیص‌یافته، اعتبار مصرف‌شده و مبلغ خرید، یک شاخص نیستند. ممکن است سقف اعتبار مشتری بالا برود، اما او خرید نکند. ممکن است خرید انجام شود، اما بخشی از مبلغ نقدی باشد. حتی رشد اعتبار مصرف‌شده هم هنوز درباره بازپرداخت و سودآوری پاسخ نمی‌دهد.

از نگاه پذیرنده، پرسش اصلی این است که اعتبار چه چیزی به فروش اضافه کرده است. سه حالت را می‌توان تصور کرد: مشتری بدون اعتبار خرید نمی‌کرد؛ خرید را برای ماه‌های آینده گذاشته بود و حالا زودتر انجام داده؛ یا قصد خرید داشته و فقط روش پرداختش را عوض کرده است. این سه حالت ممکن است در گزارش فروش شبیه به هم دیده شوند، اما اثر اقتصادی متفاوتی دارند.

اگر اعتبار فروش تازه‌ای ایجاد کرده باشد، پذیرنده می‌تواند هزینه آن را در برابر سود فروش اضافه ارزیابی کند. اگر فقط جای پرداخت نقدی را گرفته باشد، باید دید مزایایی مانند حفظ مشتری یا رقابت‌پذیری، هزینه جدید را توجیه می‌کند یا نه. جلو افتادن خرید هم می‌تواند فروش امروز را بالا ببرد و تقاضای ماه‌های بعد را تغییر دهد.

برای نزدیک شدن به پاسخ، مقایسه ساده خریداران نقدی و اعتباری کافی نیست. این دو گروه ممکن است از ابتدا از نظر درآمد، نیاز و نوع کالا متفاوت باشند. بررسی گروه‌های مشابه، آزمون محدود در پذیرندگان قابل مقایسه و دنبال کردن رفتار مشتری در چند دوره، شواهد بهتری می‌سازد. رشد فروش همزمان با ارائه اعتبار، به‌تنهایی رابطه علت و معلولی را ثابت نمی‌کند.

از طرف مشتری نیز، اقساط فقط تقسیم یک عدد نیست. مبلغ پیش‌پرداخت، زمان سررسید، شفافیت هزینه‌ها، سهولت بازپرداخت و امکان پیگیری خطا بر تجربه اثر می‌گذارند. اعتباری که در لحظه خرید ساده است اما در بازپرداخت ابهام دارد، می‌تواند اعتماد ساخته‌شده در مرحله جذب را از بین ببرد.

به همین دلیل، طراحی تجربه اعتبار باید از پیش از خرید تا پایان بازپرداخت ادامه پیدا کند. مشتری باید بداند چه تعهدی می‌پذیرد، چه زمانی باید بپردازد و در صورت مرجوعی یا لغو خرید چه اتفاقی برای اقساط می‌افتد. کیفیت این مراحل، بخشی از ارزش محصول اعتباری است.

برای ارائه‌دهنده اعتبار، موفقیت به رشد مصرف محدود نمی‌شود. اعتبار مصرف‌شده باید کنار رفتار بازپرداخت، هزینه منابع، هزینه عملیات و درآمد حاصل از همکاری با پذیرنده دیده شود. ممکن است یک گروه مشتری خرید بیشتری داشته باشد، اما هزینه خدمت‌رسانی یا زیان اعتباری بالاتری هم ایجاد کند. حجم به‌تنهایی کیفیت رشد را توضیح نمی‌دهد.

افزایش تعداد سرویس‌های اعتباری نیز موضوع دیگری را پیش می‌کشد: تعهد مشتری فقط به یک پلتفرم محدود نیست. ارزیابی توان بازپرداخت باید تا حد امکان تصویری از مجموع تعهدات بسازد، نه اینکه صرف استفاده قبلی یا پرداخت به‌موقع در یک سرویس، مبنای افزایش پی‌درپی اعتبار شود. توسعه دسترسی زمانی پایدار می‌ماند که با توان بازپرداخت تناسب داشته باشد.

برای پذیرندگان، ترکیب کالا هم اهمیت دارد. اثر اعتبار در خریدی با فاصله تکرار طولانی با خرید روزمره یکسان نیست. نمی‌توان نتیجه یک دسته را بدون بررسی به دسته دیگر تعمیم داد. لازم است نرخ تکمیل خرید، حاشیه سود، مرجوعی و خرید مجدد در هر گروه جداگانه بررسی شود.

این نگاه، معیار همکاری میان پذیرنده و پلتفرم اعتباری را تغییر می‌دهد. تعداد کاربران دارای اعتبار، شروع ارزیابی است. آنچه برای همکاری اهمیت بیشتری دارد، تعداد مشتریانی است که خرید می‌کنند، تعهدشان را انجام می‌دهند و رابطه اقتصادی قابل ادامه‌ای می‌سازند.

اعتبار می‌تواند فاصله میان نیاز و خرید را کوتاه کند. اما برای قضاوت درباره موفقیت آن باید مسیر را تا پایان دنبال کرد: از پیشنهاد اعتبار و خرید تا بازپرداخت و استفاده بعدی. معیار رشد پایدار، فقط بیشتر شدن خرید امروز نیست؛ توان ادامه این رابطه برای مشتری، پذیرنده و تامین‌کننده اعتبار است.


منابع داده:

  • گزارش سال ۱۴۰۴ ازکی، صفحه ۴۵؛
  • گزارش سال ۱۴۰۴ دیجی‌کالا، صفحه ۱۱۰؛
  • گزارش «صنعت BNPL»، مجموعه گزارش‌های فین‌تک ایران ۱۴۰۴، تکراسا اینسایت، صفحه ۱۶.

آمار کل صنعت BNPL در این متن مربوط به سال ۱۴۰۳ است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب پیشنهادی

راه پرداخت را به گوگل پیشنهاد دهید
تا تازه‌ترین مطالب تخصصی فین‌تک را آسان‌تر در گوگل پیدا کنید
پیشنهاد به گوگل