افزایش قیمت مواد غذایی در آمریکا، خانوارهای بیشتری را به استفاده از کارتهای اعتباری، خدمات «الان بخر، بعداً پرداخت کن»، وامهای کوتاهمدت و حتی پساندازهای بلندمدت برای تأمین هزینه غذا سوق داده است؛ روندی که همزمان ناتوانی در بازپرداخت بدهیها را نیز افزایش داده و فشار مالی را بهویژه بر خانوارهای کمدرآمد و با درآمد متوسط تشدید کرده است.
براساس پژوهش جدید مؤسسه اربن، بیش از یکچهارم بزرگسالان آمریکایی در سن کار که سال گذشته برای پرداخت هزینه خرید مواد غذایی از کارت اعتباری استفاده کرده بودند، بعداً در بازپرداخت کامل بدهی خود با مشکل مواجه شدند؛ بهطوریکه یا فقط حداقل مبلغ لازم را پرداخت کردند یا حتی نتوانستند همان حداقل مبلغ را نیز بپردازند.
براساس نظرسنجیای که در ماه دسامبر از بیش از ۷۵۰۰ بزرگسال ۱۸ تا ۶۴ ساله انجام شد، سال گذشته نزدیک به یک نفر از هر ۱۰ نفر برای خرید مواد غذایی به وامهای «الان بخر، بعداً پرداخت کن» متکی بود و یکسوم آنها نتوانستند اقساط خود را پرداخت کنند. افزون بر این، تقریباً یک نفر از هر ۲۰ نفر برای تهیه غذا به پول حاصل از وامهای کوتاهمدت روزمزد روی آورد.
کاساندرا مارتینچک، نویسنده اصلی گزارش و پژوهشگر ارشد مؤسسه اربن، به یاهو فایننس گفت: «ممکن است خانوادهها در تأمین هزینه خرید مواد غذایی با منابعی که در ابتدا برای این منظور در نظر گرفته بودند، با مشکل مواجه شده باشند. آنها به اعتبار، پول حاصل از وامهای روزمزد یا برداشت از پساندازهایی متکی شدهاند که قصد نداشتند برای خرید مواد غذایی مصرف کنند.»
براساس دادههای دولتی، قیمت مواد غذایی در یک سال گذشته ۲.۷ درصد افزایش یافته و در مقایسه با سطح پیش از همهگیری نزدیک به ۳۲ درصد بیشتر شده است.
سهم بزرگسالانی که سال گذشته هزینه خرید مواد غذایی را با کارت اعتباری پرداخت کردند و بعد نتوانستند حداقل مبلغ لازم را بپردازند، به ۸.۷ درصد رسید؛ درحالیکه این رقم در سال ۲۰۲۳ برابر با ۷.۱ درصد بود. این پرداختهای انجامنشده میتوانند با جریمه دیرکرد و هزینههای اضافی همراه شوند و مشکلات مالی مصرفکنندگان را عمیقتر کنند.
مارتینچک گفت: «وقتی افراد بهدلیل بازپرداختنکردن کامل بدهی کارت اعتباری یا صورتحسابهای خدمات الان بخر، بعداً پرداخت کن، بدهکار میشوند، معنایش این است که در آینده باید آن بدهی را بازپرداخت کنند و درعینحال همچنان نیازهای مالی روزمره خود را نیز تأمین کنند.»
این افزایش در میان خانوادههایی که درآمدشان بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ درصد خط فقر فدرال بود، محسوستر بود؛ یعنی در سال ۲۰۲۵ برای یک خانواده چهارنفره درآمدی حدود ۶۴ هزار و ۳۰۰ تا ۱۲۸ هزار و ۶۰۰ دلار. سهم افرادی که در این گروه نتوانستند حداقل مبلغ لازم را پرداخت کنند، از ۹.۳ درصد در سال ۲۰۲۳ به ۱۲.۳ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافت.
خانوارهای کمدرآمد و با درآمد متوسط که بیشتر احتمال داشت برای تأمین هزینه غذا به خدمات «الان بخر، بعداً پرداخت کن» روی بیاورند، همچنین بیشتر احتمال داشت زیر فشار صورتحساب حاصل از آن از پا درآیند. مؤسسه اربن اعلام کرد حدود نیمی از بزرگسالان کمدرآمدی که برای خرید غذا از این وامها استفاده کرده بودند، دستکم یک پرداخت را از دست دادهاند؛ درحالیکه این رقم در میان بزرگسالان با درآمد متوسط حدود یکسوم و در میان بزرگسالان پردرآمد یکچهارم بود.
در همین حال، در مجموع حدود ۲۰ درصد از بزرگسالان در سن کار برای پرداخت هزینه غذا به پساندازهای بلندمدت خود روی آوردند.
مؤسسه اربن در گزارش خود اعلام کرد: «پسانداز میتواند راهکاری کوتاهمدت و مفید برای جبران کسری بودجه باشد، اما مصرفکردن پسانداز برای هزینههای روزمره نیز میتواند نشانهای از خطر باشد.»
