پایگاه خبری راه پرداخت دارای مجوز به شماره ۷۴۵۷۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بخشی از «شبکه عصر تراکنش» است. راه پرداخت فعالیت خود را از دوم اردیبهشتماه ۱۳۹۰ شروع کرده و اکنون پرمخاطبترین رسانه ایران در زمینه فناوریهای مالی، بانکداری و پرداخت و استارتآپهای فینتک است.
پیمان قاسم زاده، محقق حوزه فراگیری مالی / در دوران مدرسه بارها با موضوع انشا «علم بهتر است یا ثروت؟» مواجه شدیم و پاسخ همه دانشآموزان همیشه باید علم میبود. در کتابهای ادبیات داستان خواجه نصیرالدین طوسی را داشتیم که میگفت: 3 چیز قدرت میآورد؛ شمشیر، درهم و قلم که شمشیر و درهم در دست دشمن است اما قلم که از همه مهمتر است در اختیار ماست.
امروز اما این سؤال قدیمی بارها مورد آزمون قرار گرفت و نتایج متفاوتی را شاهد هستیم. با شروع تجاوز دشمن به خاک کشورمان و قطعی دسترسی به اینترنت بینالملل به دلایل امنیتی، زندگی عادی و حرفهای بسیاری از مردم تحت تأثیر قرار گرفت.
در این میان، متخصصان حوزههای مختلف از عوارض این قطعی نوشتند و تلاشهایی صورت گرفت تا تأثیر این قطعیها کمتر شود. به عنوان مثال، اتاق بازرگانی تهران اعلام کرد که بازرگانان دارای کارت بازرگانی میتوانند برای فعالیتهای تجاری خود به اینترنت بینالملل دسترسی داشته باشند.
در این میان اما قشری که به نظر میرسد سرش بیکلاه مانده است، قشر دانشگاهیان است. فضای تحقیق و پژوهش به شدت به اینترنت بینالملل و دسترسی به مقالات و مجلات بینالمللی وابسته است. قطعی این دسترسی منجر به توقف کامل بسیاری از پروژههای تحقیقاتی شده است.
متأسفانه حتی مردم عوام نیز به این دغدغه به عنوان موضوعی جانبی نگاه میکنند و معتقدند در زمانی که معیشت و زندگی بسیاری از مردم مختل شده است، این موارد اهمیت چندانی ندارند. بدیهی است که اولویت باید معیشت و تأمین نیازهای اولیه مردم باشد، اما همانطور که اهالی بازار توقع دارند که هیچ خللی به کار و فعالیتشان وارد نشود، دانشجویی که 4 سال از عمر خود را وقف پژوهش بر روی موضوعی کرده است، نیز توقع دارد تا بتواند ادامه فعالیت پژوهشی خود را بدون خلل پیش ببرد.
علیرغم تلاشهای صورت گرفته، چه در سطح ملی و ایجاد کارزار خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و چه در سطح محلی و اقدامات شوراهای صنفی در دانشگاهها، هنوز هیچ نتیجه اثربخش و ملموسی تا زمان انتشار این یادداشت، مشاهده نشده است.
در این وضعیت فراموش نکنیم که هدف دشمنان این مرز و بوم چیزی جز خاموش کردن چراغ علم و دانش در این کشور نیست و پس از پایان جنگ، امید ما برای بازسازی وطن به همین دانشجویان و دانشآموختگانی است که خواستههایشان امروز به عنوان جانبی و با اولویت کمتر در نظر گرفته میشود.