جیمز وادی هر روز ۳۰ هزار قدم در راهروهای یک مرکز داده در ویرجینیا راه میرود. او به صدای دستگاهها گوش میدهد، دنبال بوی سوختگی میگردد و روی پشتبام بررسی میکند که پرندگان به تجهیزات خنککننده آسیب نزده باشند. والاستریت ژورنال در گزارشی از این مرکزِ متعلق به دیجیتال ریالتی، سراغ کسانی رفته که کارشان روشن نگهداشتن سرورهاست؛ کاری که با گسترش هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا کرده، اما از بیرون ساختمانهای بینشان مراکز داده کمتر دیده میشود. در ادامه، روایت والاستریت ژورنال از یک روز کاری در این مرکز داده و کارکنانی را میخوانید که سرورها را شبانهروز فعال نگه میدارند.
جیمز وادی در کودکی میخواست ورزشکار حرفهای شود. حالا هر روز با گشتزدن در راهروهای یک مرکز داده یکمیلیونفوتمربعی در حومه ویرجینیا، ۳۰ هزار قدم راه میرود.
گشتهای این مرد ۳۳ساله شامل بوکشیدن تجهیزات برای تشخیص بوی سوختگی، که میتواند نشانه داغشدن بیش از حد باشد، لمس لولهها برای پیدا کردن ترک و بررسی چراغهای معیوب یا ترانسفورماتورهای برقِ خراب است. وادی، مهندس ارشد این مرکز، بر دهها مهندس دیگر که همین کارها را انجام میدهند نظارت دارد و خودش را «ژنرال» مینامد.
او در حالی که روی کف کاذبی بالای فضای گردش هوای خنککننده سرورها قدم میزد، گفت: «هیچ صدایی نمیشنوم. هیچ بویی حس نمیکنم. همهچیز درست کار میکند.»
مراکز داده زیر ذرهبین قرار گرفتهاند، چون آمریکاییها بیش از پیش نسبت به هوش مصنوعی و خطرات احتمالی آن بدبین میشوند. این مراکز، فراتر از نمای بیرونی اغلب مکعبیشکل و بینشانشان، تا حدی ناشناختهاند: داخلشان چه خبر است و کارکنان آنجا چه میکنند؟
مرکزی که وادی در آن کار میکند متعلق به شرکت مراکز داده دیجیتال ریالتی است. راهروهای پرطنین آن آنقدر طولانیاند که بعضی تکنسینها برای رفتوآمد از اسکوتر استفاده میکنند. محفظههای بلندِ پر از سیم هم در آن دیده میشود. تختهای سفری و دوشهایی نیز برای تکنسینهایی وجود دارد که ممکن است هنگام شرایط جوی شدید در مرکز بمانند تا سرورها به کار خود ادامه دهند.
این مرکز حدود ۵۰ کارمند دارد. با احتساب نیروهای امنیتی پیمانکار و کارکنان شرکتهای مشتری، ممکن است شمار افراد حاضر در آن در یک زمان به ۱۲۰ نفر برسد. با این حال، ساختمان آنقدر بزرگ است که در یکی از روزهای کاری اخیر، بسیاری از اتاقهایش خالی بود.
کارکنان مراکز داده، شغلی پرتقاضا دارند و به سرمایهگذاری گسترده کشور در هوش مصنوعی نیرو میرسانند. مراکز داده برای اداره یک مرکز به شمار زیادی نیروی ثابت نیاز ندارند؛ برآوردها بسته به مرکز، از چند ده تا چند صد نفر است، اما گستردگی ساختوساز این مراکز در سراسر کشور میتواند در مجموع به دهها هزار شغل منجر شود.
به گفته شرکت ارائهدهنده دادههای صنعتی «دیتا سنتر مپ»، اکنون حدود ۲۷۰۰ مرکز داده فعال در آمریکا وجود دارد. مرکز ۹سالهای که وادی در آن کار میکند یکی از آنهاست؛ مرکزی در محدودهای متراکم که به «گذرگاه مراکز داده» معروف است و حدود یک ساعت با واشنگتن فاصله دارد. برآورد دیتا سنتر مپ نشان میدهد نزدیک به ۴۰۰ مرکز دیگر در سراسر کشور در حال ساختاند و دستکم ۱۵۰۰ مرکز نیز در مرحله برنامهریزی قرار دارند.
امسال بیش از یک میلیون جوینده کار در وبسایت کاریابی ایندید بهدنبال مشاغل مراکز داده گشتهاند. در ماه اوت، شمار این جستوجوها نسبت به اوایل سال ۲۰۲۲ هشت برابر شده بود.
پژوهش این وبسایت نشان داده است که مراکز داده به کارکنان ساعتیِ مسئول نگهداری و نصب، در مقایسه با مشاغل مشابه در کسبوکارهای دیگر، حدود ۴۲ درصد دستمزد بیشتری میپردازند. به گفته ایندید، درآمد مدیر پروژه در یک مرکز داده حدود ۱۱۵ هزار دلار است.
دیجیتال ریالتی اعلام کرد مهندسان تازهکار در مراکز این شرکت میتوانند حدود ۶۶ هزار دلار درآمد داشته باشند، در حالی که میانگین دریافتی افراد باتجربهتر میتواند از ۱۲۰ هزار دلار فراتر برود.
به گفته برندی گالوین موراندی، مدیر ارشد منابع انسانی شرکت ادارهکننده مراکز داده اکوئینیکس، تقاضا برای متخصصان سامانههای برق، مهندسی شبکه و سامانههای خنککننده زیاد است.
شرکتهای بزرگ فناوری، از جمله متا پلتفرمز، برای آموزش نیروهای ماهرِ موردنیاز ساخت این مراکز سرمایهگذاری کردهاند. در ویرجینیا، که مراکز داده زیادی دارد، کالج محلی ویرجینیای شمالی با کمک بخش خصوصی برنامهای آموزشی برای کار در مراکز داده راهاندازی کرده است.
سیندی فیدلمن، مدیر ارشد منابع انسانی دیجیتال ریالتی، گفت: «اینها تأسیساتی حیاتیاند که شبانهروزی کار میکنند و به ترکیب مشخصی از آموزش فنی، رعایت اصول ایمنی و تجربه عملی نیاز دارند؛ مهارتهایی که در مقایسه با سرعت رشد این صنعت کمیاباند.»
این شرکت بیش از ۳۰۰ مرکز داده در شش قاره اداره میکند. دیجیتال ریالتی در مراکزی مانند مرکز اشبرن، فضا را به شرکتهای بزرگ فناوری که به توان پردازشی نیاز دارند اجاره میدهد. اوراکل، متا و آیبیام از مشتریان آن هستند.
دیجیتال ریالتی همچنین با مخالفت عمومیِ فزاینده با ساخت مراکز داده روبهروست. این شرکت در آتلانتا، در حالی که میکوشد مرکزی ۵۰۰ میلیوندلاری در شهر بسازد، درخواست کرده است از ممنوعیت محلیِ ساخت مراکز داده در نزدیکی مراکز حملونقل معاف شود. ساکنان محلی با پروژه مخالفت کردهاند و طرح فعلاً بلاتکلیف مانده است.
سخنگوی دیجیتال ریالتی گفت این پروژه شغلهایی با دستمزد مناسب ایجاد میکند و شرکت متعهد است با همکاری جامعه محلی «از راه درست به نتیجه برسد».
در مرکز اشبرن، هم کارکنان دفتری و هم کارکنان فنی و عملیاتی کار میکنند. نگهبانان، تکنسینهایی که از کابلکشی مشتریان مراقبت میکنند، مسئولان زنجیره تأمین که مواد و تجهیزات را تهیه میکنند و مهندسانی که مشکلات را زیر نظر دارند، از جمله آنها هستند. نقشهای شغلی در مراکز داده دیگرِ سراسر کشور نیز مشابه است.
مهمترین بخش کار، روشن نگهداشتن مراکز است. برآورد دیجیتال ریالتی این است که مراکزش در ۹۹٫۹۹۹ درصد زمان فعالاند، اما اکنون دستیابی به ۹۹٫۹۹۹۹ درصد را هدف گرفته است. این تفاوت کوچک به نظر میرسد، اما به معنای تفاوت میان شش دقیقه قطعی در سال و ۳۰ ثانیه قطعی است.
دان اتکینسون حدود ۱۴ سال در این شرکت کار کرده است. پیش از آن، ۱۷ سال در ارتش خدمت کرده و مدتی نیز در زمینه نگهداری سامانههای برق پشتیبان کار کرده بود.
او اکنون ۵۳ سال دارد و در جایگاهی مدیریتی بر کار مهندسان جوانتر نظارت میکند. اتکینسون نیز مانند بسیاری از کارکنان این صنعت، با تغییر ناگهانی نگاه عمومی به محل کاری مواجه است که در آن شغلی باثبات پیدا کرده بود.
او درباره مخالفتهای عمومی گفت: «ما آمریکا را دوست داریم، کشورمان را دوست داریم، این صنعت را دوست داریم و این وضعیت فقط عجیب است.» او همچنین گفت خودش چندان از هوش مصنوعی استفاده نمیکند. «الان فضای عجیبی است.»
یکی دیگر از کارکنان آنجا، مالکوم موزلی، گفت خانوادهاش گاهی بحثهای سیاسی مربوط به مراکز داده را پیش میکشند، اما او سعی میکند روی آن تمرکز نکند: «من فقط میآیم اینجا تا کارم را انجام بدهم.» او در یکی از روزهای پنجشنبه اخیر، داخل محفظهای سیاه و پر از سیمهای زرد، کابل اتصال میان تجهیزات دو مشتری را بررسی میکرد.
وادی سه سال است که در مرکز اشبرن کار میکند. او مدرک کاردانی مدیریت بازرگانی دارد و پیشتر در بخش فروش یک شرکت سامانههای گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع کار میکرد. کارش را در مرکز داده از شیفت شب آغاز کرد و در نگهداری دستگاههای مشتریان سراسر جهان کمک میکرد. از آن زمان در این مجموعه ارتقا یافته است.
بخشی از گشت روزانه او بررسی سالن هواساز مرکز است؛ جایی که دستگاههای بزرگ تهویه، هوای خنک را به بخشهای دیگر مرکز داده میفرستند. سالن داده در طبقه بالا شبیه رختکن است، با سرورهایی که در کابینتها یا محفظههایی که شرکتها میتوانند اجاره کنند، روی هم چیده شدهاند.
با این حال، هیچ نشان تجاری یا نام شرکتی دیده نمیشود، چون تجهیزات شرکتهای رقیب در کنار یکدیگر کار میکنند. در آن بخش، برای محافظت در برابر صدای غرش سرورها از فاصله نزدیک، استفاده از گوشگیر توصیه میشود.
وادی روی پشتبام صدها کندانسور را که در ردیفهای منظم برای کمک به خنککردن مرکز چیده شدهاند بررسی میکند. او بهدنبال نقص فنی یا آسیب ناشی از پرندگانی است که دوست دارند به تجهیزات نوک بزنند. از پشتبام، جرثقیلی در دوردست هم دیده میشود که به ساخت مرکز داده یک شرکت رقیب کمک میکند.
وادی گفت: «اینجا خوب است. این بخش از گشت را دوست دارم.»
