بانک مرکزی الزامات امنیتی استفاده از چکهای صیادی و الکترونیکی را تغییر داد. براساس بخشنامهای که ۲۵ مهر ۱۴۰۵ به شبکه بانکی ابلاغ شده، بانکها باید در فرایند انتقال چکهای کاغذی و الکترونیکی از رمز یکبار مصرف ارسالشده به سیمکارت شخص انجامدهنده عملیات استفاده کنند.
این الزام برای تعیین وضعیت چکهای الکترونیکی در درگاههای غیرحضوری نیز برقرار شده است. همزمان، اشخاص حقوقی میتوانند برای درج مهر سازمانی روی چک الکترونیکی، بهجای گواهی الکترونیکی مهر سازمانی از رمز یکبار مصرف استفاده کنند. این تغییرات در بخشنامه شماره ۰۵/۱۸۸۰۵۵ با موضوع «تسهیل فرایند استفاده از چکهای الکترونیکی و ارتقای الزامات امنیتی آن» ابلاغ شده است.
امکان مهر چک الکترونیکی اشخاص حقوقی با OTP
یکی از تغییرات بخشنامه جدید به چکهای الکترونیکی اشخاص حقوقی مربوط میشود. پیش از این، استفاده از گواهی الکترونیکی مهر سازمانی یکی از الزامات این فرایند بود؛ اما بانک مرکزی با توجه به بازخورد شبکه بانکی درباره پیچیدگی صدور و نگهداری توکن سختافزاری، مسائل مربوط به توزیع گواهی و هزینههای آن، مسیر دیگری نیز در نظر گرفته است.
بر این اساس، رمز یکبار مصرف (OTP) بهعنوان روش دوم برای درج مهر سازمانی روی چک الکترونیکی قابل استفاده خواهد بود. شخص حقوقی میتواند میان استفاده از گواهی مهر سازمانی و دریافت رمز یکبار مصرف انتخاب کند. رمز باید به سیمکارتی ارسال شود که متعلق به شخص حقوقی یا بهرهبردار باشد و تعلق شماره تلفن همراه نیز با کد ملی یا شناسه ملی ثبتشده در سامانه شاهکار کنترل شود.
انتقال چک با رمز یکبار مصرف انجام میشود
بخش دیگر این مقررات به افزایش الزامات امنیتی انتقال چک مربوط است. بانکها از این پس موظفاند هنگام انتقال چکهای کاغذی و الکترونیکی از سازوکار رمز یکبار مصرف استفاده کنند.
رمز یکبار مصرف باید به سیمکارت متعلق به فردی ارسال شود که عملیات انتقال را انجام میدهد. این الزام در همه درگاههایی که خدمات مربوط به چک را ارائه میکنند باید اجرا شود.
OTP برای تعیین وضعیت چک الکترونیکی هم الزامی شد
استفاده از رمز یکبار مصرف تنها به انتقال چک محدود نیست. براساس بخشنامه بانک مرکزی، تعیین وضعیت چکهای الکترونیکی از طریق درگاههای غیرحضوری نیز باید با استفاده از OTP انجام شود.
بانک مرکزی هدف از این تغییر را افزایش سطح امنیت خدمات چک الکترونیکی و کاهش مخاطرات احتمالی اعلام کرده است. در نتیجه، بانکها باید سازوکار ارسال رمز و تطبیق مالکیت سیمکارت را در تمام درگاههای غیرحضوری ارائهدهنده این خدمات پیادهسازی کنند.