وعده‌هایی که بیات شد

وعده دادن امری نیست که کسی از آن مالیاتی بگیرد. در نبود نهادهای نظارتی و خلا قانونی هم فقط وعده دهنده می‌ماند و وجدان‌اش. واقعیت این است که هر سال در ایران هزاران وعده مختلف داده می‌شود. اما بسیاری از این وعده‌ها هرگز رنگ عمل به خود نمی‌گیرند. به همین خاطر برخی از روزنامه‌ها جایی برای انبار کردن وعده‌ها دارند که شاید بد نباشد نام آن را بگذاریم وعده‌‌دان. این دان را هم از این منظر گفتیم که در زبان شیرینی فارسی برای نامیدن محل نگهداری چیزها گاهی به پایان نام آن چیز یک دان اضافه می‌کنند و ماجرا را فیصله می‌دهند. مثلا نمکدان. که به هیچ وجه این دان به معنای دانستن و وعده‌دان به معنای کسی که از وعده‌ای که خبر دارد نیست. چه بسیارند کسانی که وعده می‌دهند و چه اندکند آنهایی که از وعده‌ داده شده خودشان آگاهند.

روزنامه خراسان در ویژه‌نامه نوروزی خود در اقدامی تحسین برانگیز وعده‌دان خود را به روی مردم باز کرده است تا مردم هم ببینند که چه خبر است. در وعده‌دان خراستان ۳۵۲ وعده سررسید شده خودنمایی می‌کند. از بین این وعده‌ها آنهایی که مربوط به ماست را انتخاب کردیم و در ادامه تقدیم شما می‌کنیم. باشد که وعده دهنده‌ها به خود بیایند و وعده‌ها را عملی کنند.

[table id=1 /]