رمیس پس از بیش از یک سال فعالیت در قالب شرکت سهامی عام، ورود به بازار سرمایه را دنبال میکند. حسین اسلامی، مدیرعامل رمیس، میگوید این مجموعه در انتظار برطرفشدن موانع ورود شرکتهای فناوری اطلاعات به بورس است و امیدوار است ظرف یکیدو ماه آینده به جمع شرکتهای بازار سرمایه بپیوندد. این برنامه بخشی از تغییرات ساختاری رمیس است؛ تغییراتی که با تفکیک فعالیت ابری و تمرکز دوباره شرکت بر حوزه تخصصی زیرساخت همراه شدهاند.
اسلامی در گفتوگو با رضا قربانی، بنیانگذار راه پرداخت، بخش اصلی صحبتهای خود را به مسئلهای اختصاص میدهد که نزدیک به دو سال درباره آن هشدار داده است: فرسودگی زیرساخت دیجیتال ایران. به اعتقاد او، وابستگی مردم، بانکها، بیمهها و کسبوکارها به خدمات دیجیتال هر روز بیشتر میشود، اما سرمایهگذاری برای نگهداری و نوسازی لایهای که این خدمات روی آن قرار گرفتهاند، متناسب با این رشد افزایش پیدا نکرده است.
او این وضعیت را «مظلومیت زیرساخت دیجیتال» توصیف میکند. پلتفرمها در معرض دید کاربران قرار دارند، اما دیتاسنترها، سرورها، تجهیزات ذخیرهسازی و شبکهای که سرویسها را فعال نگه میدارند، کمتر دیده میشوند. نتیجه این شکاف آن است که مصرف خدمات دیجیتال افزایش پیدا میکند، درحالیکه بخشی از زیرساخت با تجهیزات فرسوده، معماری آسیبپذیر یا ظرفیت ناکافی به کار ادامه میدهد.
اسلامی میگوید در برخی بانکها و مجموعههای حاکمیتی، سرویسهای مهم به یک دیتاسنتر وابستهاند و حادثهای ساده میتواند تداوم فعالیت آنها را مختل کند. از نگاه او، در کشوری که با تهدیدهای مختلف روبهروست، چنین معماریای قابل اتکا نیست. مسئله فقط خرید تجهیزات تازه نیست؛ گاهی باید معماری شبکه بازطراحی، محل نگهداری سرویسها توزیع و وابستگی به یک نقطه یا یک برند کاهش داده شود.
نشانههای این فرسودگی الزاماً به شکل خاموشی کامل سرویس ظاهر نمیشوند. قطعووصلی اینترنت، کاهش کیفیت آنتندهی، افزایش خطای تراکنشها و افت کیفیت سرویسهایی که پیشتر پایدار بودهاند، از نظر اسلامی میتوانند نشانههای ناترازی زیرساخت دیجیتال باشند. او میان محدودیتهای سیاستی مانند فیلترینگ و اختلالهای ناشی از نقص فنی تفاوت میگذارد و میگوید بخشی از مشکلات روزمره کاربران، حاصل عملکرد نامناسب یا ظرفیت ناکافی دیتاسنترهاست.
مدیرعامل رمیس هشدار میدهد که اگر این روند اصلاح نشود، ناترازی دیجیتال ممکن است مانند کمبود برق به محدودیتهای محسوس و زمانبندیشده در دسترسی به خدمات منجر شود. او تأکید میکند وضعیت هنوز به خاموشی کامل و گسترده سرویسها نرسیده است، اما اختلالهای فعلی را نباید ساده یا موقتی تلقی کرد. پیام اصلی این هشدار، ضرورت اقدام پیش از تبدیل فرسودگی تدریجی به بحرانی آشکار است.
بخش دیگری از انتقاد اسلامی به نگاه سیاستگذار به تجهیزات زیرساختی مربوط میشود. او میگوید با وجود تبدیلشدن خدمات دیجیتال به بخشی از زندگی روزمره، تجهیزات شبکه و دیتاسنتر همچنان مانند کالایی لوکس دیده میشوند. به گفته او، فعالان این حوزه حتی برای واردات با ارز خود نیز با موانع ثبت سفارش روبهرو هستند و زیرساخت دیجیتال برخلاف اهمیتش، در اولویت سیاستهای حمایتی قرار ندارد.
اسلامی در عین حال میگوید تجربه بحرانهای اخیر باعث شده توجه برخی سازمانها به بازیابی پس از بحران و تداوم کسبوکار بیشتر شود. بااینحال، فاصله تا معماری متناسب با شرایط تهدید همچنان معنادار است. او تنوعبخشی به برند تجهیزات میان دیتاسنترهای مختلف را یکی از راههای کاهش ریسک میداند؛ زیرا وابستگی کامل به یک فناوری یا تأمینکننده میتواند در شرایط تحریم یا اختلال زنجیره تأمین، کل شبکه را آسیبپذیر کند.
در سطح کسبوکار، رمیس نیز ساختار خود را متناسب با تغییر بازار بازطراحی کرده است. فعالیت ابری این مجموعه در قالب شرکتی مستقل دنبال میشود و رمیس میخواهد تمرکز خود را بر حوزه تخصصی زیرساخت حفظ کند. اسلامی توسعه کسبوکار ابری را مسیری امیدوارکننده اما طولانی میداند که برای رسیدن به بلوغ، به چند سال سرمایهگذاری و توسعه بازار نیاز دارد.
در ظاهر، خبر این گفتوگو برنامه رمیس برای ورود به بازار سرمایه است؛ اما معنای بزرگتر آن به شکافی بازمیگردد که اسلامی توصیف میکند: اقتصاد و زندگی روزمره با سرعت دیجیتالی شدهاند، اما زیرساخت پشتیبان آنها با همان سرعت نوسازی نشده است. اگر این شکاف جدی گرفته نشود، اختلالهای پراکنده امروز میتوانند به محدودیتهای ساختاری فردا تبدیل شوند.
